เป่ยไต้เทียนยกมือทั้งสองขึ้น แสงสีเขียววาบผ่านฝ่ามือ ทักษะต้นกำเนิดเริ่มทำงาน
พื้นดินสั่นไหวเบา ๆ วินาทีถัดมา เถาวัลย์หลายเส้นหนาเท่าท่อนแขนก็พุ่งทะลุขึ้นมา พันรัดข้อมือและข้อเท้าของตี๋ซิวซือราวกับมีชีวิต ก่อนจะรัดแน่นขึ้นทีละรอบ
ผิวเถาวัลย์หยาบกระด้าง รัดผิวจนทั้งคันทั้งเจ็บ ที่ร้ายที่สุดคือแรงดึงจากทั้งสี่ทิศฉุดแขนขาของเขาไว้ ทำให้ขยับไม่ได้
หากเป็นคนอื่นถูกมัดแบบนี้ คงตกใจลนลานไปก่อนแล้ว
แต่ตี๋ซิวซือก้มมองเถาวัลย์ที่ข้อมือ ดวงตากลับลุกโชนด้วยความตื่นเต้นยิ่งกว่าเดิม “เล่นมัดคนงั้นเหรอ? งั้นมาดูกันว่าเถาวัลย์ห่วย ๆ ของแกจะแข็งกว่าไฟเพลิงของฉันไหม!”
เขาพลิกฝ่ามือ ลูกไฟก้อนหนึ่งก็ผุดขึ้นมา เปลวเพลิงสีส้มแดงเต้นระริกอยู่กลางฝ่ามือ เปลวไฟเลื้อยไปตามเถาวัลย์ เผาไหม้ขึ้นไปพร้อมเสียงเปรี๊ยะ ๆ ดูท่าจะลามไปติดเถาวัลย์ที่พันตัวเขาอยู่ทั้งหมดในไม่ช้า
ขณะที่เถาวัลย์กำลังจะถูกเผาขาด จู่ ๆ ก็มีสายน้ำสีขาวพุ่งสาดมาจากด้านข้าง
ซ่า!
เปลวไฟยังไม่ทันได้ดิ้นรนก็มอดดับ กลายเป็นควันดำอ้อยอิ่งเส้นหนึ่ง ตี๋ซิวซือเองก็โดนน้ำเย็นราดหัวจรดเท้า เปียกโชกไปทั้งตัว
บรรยากาศเงียบงันไปชั่วขณะ
ตี๋ซิวซือปาดหน้า “……”
เขาก้มมองเสื้อผ้าที่เปียกโชก ก่อนเงยหน้ามองสมาชิกทีมสายธาตุน้ำที่ลงมือ แววตาค่อย ๆ เปลี่ยนไป