ในเมื่อเป็นเช่นนี้ อวิ๋นเฉินจึงเปลี่ยนแผนอย่างเด็ดขาด
ให้ตายเธอก็ไม่ขายไข่ไก่กับพืชผลในจังหวะนี้แน่ นั่นมีแต่ขาดทุนเปล่า ๆ
เธอเอานมกับขนแกะที่ราคาขึ้นไปลงขายในตลาดแลกเปลี่ยนเท่านั้น
ต้องรีบขายตอนนี้ ใครจะไปรู้ว่าพรุ่งนี้ราคาบ้าบอนี่จะดิ่งลงเหวอีกหรือเปล่า?
เธอกดปุ่มยืนยัน[ขาย] ผลงานจากการลงแรงในช่วงเช้าหายวับไปทันที
[ได้รับเหรียญทอง +11]
นมครึ่งถังนั้นขายไม่ออก เพราะระบบรับแลกเปลี่ยนเฉพาะแบบเต็มถัง จึงต้องเก็บไว้ก่อน รอให้รวบรวมครบถังแล้วค่อยขาย
บวกกับเงิน 5 เหรียญทองที่รีดมาได้ และอีก 6 เหรียญทองที่ฮวาอ้าวยังไม่ได้เอามาให้ ทรัพย์สินทั้งหมดของเธอตอนนี้ก็พอจะมี 22 เหรียญทอง
ลูกแกะตัวผู้ราคา 20 เหรียญทอง ซื้อแล้วจะเหลือ 2 เหรียญทองพอดี จากนั้นก็ซื้อรางอาหารได้อีกอัน
แล้วต่อจากนั้นล่ะ?
จากนั้นเธอก็จะกลับไปเป็นคนจนถังแตก ไม่มีเงินแม้แต่จะซื้อเมล็ดพันธุ์ตอนบ่าย
อวิ๋นเฉินเปิดตารางราคาอีกครั้ง สายตาหยุดอยู่ที่คำว่า “เนื้อแกะ”
เนื้อแกะมีราคาต่อหน่วยสูงที่สุดในบรรดาเนื้อสัตว์ทั้งหมด
แกะโตเต็มวัยตัวหนึ่ง ต่อให้ผอมแค่ไหน อย่างน้อยก็หนักสัก 60–70 จิน ถ้าอ้วนท้วมหน่อย 80–90 จินก็ไม่ใช่เรื่องยาก
ถ้าเชือดแกะแล้วหั่นเนื้อขาย... ก็จะได้เงินก้อนโตเกือบ 1,000 เหรียญทอง!
รวยขึ้นมาทันที
จะเชือดดีไหม?
ยังไงแม่แกะตัวโล้นนี่ก็ได้มาฟรีวันนี้ ไม่ได้ควักเงินส่วนตัวสักเหรียญ
เปลี่ยนมันเป็นเหรียญทอง แล้วเอาไปต่อยอดสินทรัพย์ก้อนใหญ่กว่า ดูจะเป็นทางออกที่สมบูรณ์แบบที่สุดในตอนนี้