แต่ถึงอย่างไรก็ยังช้าไปก้าวหนึ่ง
น้ำแข็งแผ่ขยายเร็วเกินไป มือของทั้งสองเพิ่งสัมผัสกัน ไอเย็นก็กลืนกินพวกเธอจนมิด กลายเป็นรูปสลักน้ำแข็งคู่ที่ดูราวกับมีชีวิต
ตี๋ซิวซือซึ่งยืนดูอยู่ไม่ไกลก็หนีไม่พ้นเช่นกัน
เดิมทีเขากอดอก สีหน้าราวกับกำลังบอกว่า “ในที่สุดก็มีอะไรตื่นเต้นสักที” แต่พอเห็นชั้นน้ำแข็งพุ่งเข้าหาตัว เขาก็ถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ ก่อนจะดีดตัวลุกแล้วกระโดดถอยหลัง พลางสะบัดมือปล่อยลูกไฟเข้าใส่
น่าเสียดายที่ไม่ได้ผล
แสงไฟฉีกไอเย็นออกได้เพียงชั่วครู่ ก่อนจะถูกกดกลับไปอย่างรวดเร็ว ชั้นน้ำแข็งยังคงไล่ตามมา ลามจากขาขึ้นไปจนถึงหัวไหล่ แล้วผนึกร่างเขาไว้ทั้งตัว
“พ่อแก—”
นี่คือสองคำสุดท้ายที่ตี๋ซิวซือพูดก่อนถูกแช่แข็ง
ชั้นน้ำแข็งแผ่เข้ามาจากด้านนอก อวิ๋นเฉินซึ่งอยู่ใกล้ชู่เล่อที่สุดจึงกลับเป็นคนสุดท้ายที่โดนเล่นงาน
แต่เธอกลับไม่ลนลานแม้แต่น้อย ถึงขั้นเดินเข้าไปใกล้ชู่เล่ออีกก้าว
ต้องยืนยันระยะห่างให้ได้ก่อน
อย่างน้อยต้องอยู่ในระยะ 5 เมตร
กฎบอกแค่ว่าห้ามโจมตีผิดเป้าหมาย แต่ไม่ได้บอกว่าห้ามควบคุม
ชู่เล่อเห็นว่าในสถานการณ์แบบนี้เธอยังกล้าเดินเข้ามา แววสงสัยก็วาบผ่านดวงตา
เธอคิดจะทำอะไร?
วินาทีถัดมา คำตอบก็ปรากฏขึ้น
[ขั้นเทพ·รีบร้อนไปก็ไร้ประโยชน์]ทำงาน
เวลาหยุดนิ่ง
สายลมคลุ้มคลั่งชะงักงัน เกล็ดน้ำแข็งหยุดค้าง
ชั้นน้ำแข็งที่กำลังลามมาถึงปลายเท้าของอวิ๋นเฉินก็เหมือนถูกตัดแรงส่ง กะทันหันแข็งค้างอยู่กับที่ ไม่ขยับต่อ
ชู่เล่อยังคงอยู่ในท่าหลังใช้การ์ด สายตาค้างอยู่กับความสงสัยเมื่อครู่ แต่ไม่อาจขยับได้อีก