เกมไร้ขีดจำกัด: ฉันแกล้งเป็นหมูเพื่อกินเสือแล้วบ้าคลั่ง

ตอนที่ 93 เกมเจ้าสัวหรรษา 15 (จบ)

6 นาที· 1.4K คำ

ใบที่สอง

[ห้าดาว - โล่แรงกดดันมหาศาล]

[คำแนะนำไอเทม]: โล่ป้องกันหมู่ ความแข็งแกร่งของโล่แปรผกผันกับจำนวนคนที่ได้รับการปกป้อง ยิ่งมีคนอยู่ใต้โล่น้อย โล่ก็ยิ่งทนทาน

[เวลาคูลดาวน์]: 24 ชั่วโมง

ใบนี้ก็ไม่เลว ตอนชวนเฟยจิงใช้ เขาคุ้มกันคนไว้ 4 คน แม้ต้องรับการโจมตีจากกลไกที่หนาแน่นก็ยังยืนหยัดได้นานหลายนาที ถ้าใช้กับคนเดียว เวลาที่โล่คงอยู่ย่อมนานกว่านี้แน่

หลังดูการ์ดไอเทมจบ อวิ๋นเฉินก็เปิดกระดานจัดอันดับต่อ

ชื่อของชวนเฟยจิงยังอยู่บนนั้น ดูท่าคงต้องรอให้เกมจบลงอย่างสมบูรณ์ก่อนถึงจะถูกถอดชื่อออก

เธอเหลือบมองจำนวนการ์ดเทพเจ้าของชวนเฟยจิง—164 ใบ

บวกกับ 56 ใบของเธอเอง...

220 ใบ!

แค่นี้ก็แซงหน้านั่วถีซาหยาที่มี 204 ใบแล้ว!

แถมยังไม่นับส่วนที่เหอชูเตี๋ยช่วยให้มาอีก

ถึงเหอชูเตี๋ยจะไม่ได้อยู่บนกระดาน แต่ตัวเธอคงมีการ์ดอยู่หลายสิบใบแน่

รวยพรวดพราดเลย!

ท่ามกลางความยินดี อวิ๋นเฉินก็นึกถึงปัญหาข้อหนึ่งขึ้นมาได้

เธอฆ่าคนไปแค่ 3 คน จำนวนการ์ดเทพเจ้าก็พุ่งขึ้นมาขนาดนี้แล้ว

แล้วพวกตัวท็อปที่ครองอันดับมานานล่ะ?

โดยเฉพาะตี๋ซิวซือ ผู้เล่นที่เขาฆ่าคงมีมากกว่าเธอหลายเท่า ตามหลักแล้วจำนวนการ์ดเทพเจ้าก็ไม่น่าจะน้อย แต่ทำไมบนกระดานจัดอันดับถึงแสดงว่าเขามีแค่ร้อยกว่าใบ?

มันไม่สมเหตุสมผลเลย

อวิ๋นเฉินเก็บหน้าต่างข้อมูล แล้วหันไปจ้องตี๋ซิวซือด้วยสายตาพินิจ

ตี๋ซิวซือถูกเธอจ้องจนขนลุก เขาลูบใบหน้าหล่อเหลาของตัวเองพลางถามว่า “จ้องฉันแบบนั้นทำไม? หรือเพิ่งรู้ว่าฉันหล่อมากจนใจหวั่นไหว อยากจับทีมกับฉันแล้ว?”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป