ซิลวานยืนอยู่ฝั่งตรงข้าม เงียบไม่พูดไม่จา ทว่าในใจกำลังวางแผน
เวลาที่ลอยอยู่เหนือศีรษะเขาใกล้ถึงเส้นตายแล้ว หากไม่ฉีกป้ายชื่อใครสักคนเพื่อเพิ่มเวลา พอเวลาหมดก็จะถูกคัดออกทันที
รอไม่ได้แล้ว
ตี๋ซิวซือกับฮวาอ้าวยังคงโต้เถียงกันไปมา ซิลวานพลันหายวับไปจากจุดเดิม
อวิ๋นเฉินเหลือบมอง พลั้งปากเตือนเร็วกว่าความคิด “ปกป้องป้ายชื่อไว้!”
ซิลวานปรากฏตัวด้านหลังกลุ่ม มือยื่นไปถึงแผ่นหลังของลี่ซาแล้ว ปลายนิ้วสัมผัสเข้ากับสิ่งกีดขวางสีเขียวอ่อนชั้นหนึ่ง โล่สว่างวาบแล้วดีดมือเขาออก
โล่ของลี่ซารับการโจมตีระดับห้าดาวได้หนึ่งครั้ง พอซิลวานทำลายโล่ลง ทุกคนก็หันกลับมาแล้ว
ซิลวานไม่คิดพัวพัน แตะแล้วถอยทันที
อวิ๋นเฉินกับพวกอีกห้าคนขยับไปด้านข้างพร้อมกัน หลบซิลวาน ทั้งยังเว้นระยะห่างจากคนอื่น ๆ ของอ้าวรุ่ยทีคังได้อีกครั้ง
ตี๋ซิวซือถอยหลังพลางไถลเท้า แต่ยังไม่วายส่งเสียงจุ๊จุ๊ด้วยความประหลาดใจ “เจ้าหน้าน้ำแข็ง นี่นายเรียนรู้เรื่องไม่ดีมาแล้วสินะ ถึงกับรู้จักลอบโจมตีด้วย”
สีหน้าซิลวานไม่เปลี่ยน น้ำเสียงเรียบเฉย “ใช้ได้ก็พอ”
คำพูดยังไม่ทันสิ้น อีกด้านหนึ่ง นั่วถีซาหยากับพวกอีกสี่คนก็เคลื่อนไหว
ภาพที่เห็นแทบไม่ต่างจากตอนตี๋ซิวซือนำหน้าบุกเมื่อครู่ ทั้งห้าพุ่งออกไปพร้อมกันอย่างไร้สัญญาณเตือน
ล่อทิศตะวันออก โจมตีทิศตะวันตก
ซิลวานดึงความสนใจของพวกเขาไปก่อน ส่วนนั่วถีซาหยากับพวกฉวยจังหวะนั้นแทรกเข้ามา
อวิ๋นเฉินกวาดตามองแวบหนึ่ง เท้าก็หมุนเปลี่ยนทิศไปก่อนแล้ว “ไปทางขวา!”
เธอไม่ได้พุ่งตรงเข้าหานั่วถีซาหยา แต่เฉียงตัวตัดไปยังบริเวณด้านขวาที่มีลังสินค้าตั้งเรียงแน่นที่สุด