อีกฝั่งหนึ่ง เฟิงกวานไฉจ้องความเคลื่อนไหวของอวิ๋นเฉินอย่างกระวนกระวาย ในใจบ่นไม่หยุดว่าเมื่อไรอีกฝ่ายจะลงมือเสียที
ยิ่งเวลาผ่านไปนานเท่าไร เขาก็ยิ่งรู้สึกใจคอไม่ดี
ความสงบก่อนพายุเช่นนี้ช่างทรมานเหลือเกิน รู้สึกอยู่ตลอดว่าอีกฝ่ายกำลังซุ่มเตรียมไม้ตายอะไรสักอย่าง
ในตอนนั้นเอง เขาเห็นหน้าต่างของยานบินสีแดงดำเปิดออก แล้วเจ้าค้างคาวตัวน้อยก็บินออกมาอีกครั้ง
“มาอีกแล้วเหรอ?! ยังไม่จบอีกหรือไง?!”
เฟิงกวานไฉนึกไปเองทันทีว่าอีกฝ่ายจะใช้วิธีเดิมซ้ำอีก
แต่ชั่วพริบตาถัดมา เขาก็เห็นมือข้างหนึ่งยื่นออกมาจากห้องนักบิน ส่งปืนพลังงานที่ดูไฮเทคกระบอกหนึ่งออกมา
เฟิงกวานไฉ: …
จู่ ๆ เขาก็เกิดลางสังหรณ์ไม่ดีอย่างยิ่ง
ฝูเสี่ยวไกวขยายร่างกลางอากาศแล้วรับปืนพลังงานมา จากนั้นก็หันกลับมาเผชิญหน้ากับเฟิงกวานไฉ แสยะยิ้ม เผยเขี้ยวแหลมคมสองซี่ รอยยิ้มนั้น…
มองอย่างไรก็ชั่วร้าย มองอย่างไรก็เจ้าเล่ห์น่ารังเกียจ
หัวใจของเฟิงกวานไฉกระตุกวูบ ลางสังหรณ์ร้ายพุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดในทันที
เขากำลังจะกระชากคันบังคับเพื่อถอยห่าง แต่ฝูเสี่ยวไกวกลับยกปืนพลังงานขึ้นเล็งเขา แล้วกราดยิงอย่างบ้าคลั่งไปเสียก่อน!
เขารีบบังคับยานบินหลบซ้ายหลบขวาอย่างลนลาน
แต่ฝูเสี่ยวไกวกลับไม่ยอมปล่อยโอกาสให้หลุดมือ บินตรงมาหาเขา จ่อปากกระบอกปืนแทบจะติดหน้าแล้วยิงใส่!
“……”
ตอนนี้เฟิงกวานไฉอยากด่าให้รู้แล้วรู้รอด
สมคำว่าเจ้าของเป็นอย่างไร สัตว์เลี้ยงก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ
เจ้าของไร้คุณธรรม สัตว์เลี้ยงวิญญาณตัวนี้ก็ไม่ต่างกันเลย!