เกมไร้ขีดจำกัด: ฉันแกล้งเป็นหมูเพื่อกินเสือแล้วบ้าคลั่ง

ตอนที่ 220 ใครคือสายลับ 9

6 นาที· 1.5K คำ

เพราะถูก[เหนียวหนึบ]กดทอนพลังลงครึ่งหนึ่ง การ์ดไร้เทียมทานที่เดิมใช้ได้นาน 5 นาทีจึงเหลือเวลาเพียง 2 นาทีครึ่ง

ถึงอย่างนั้น เมื่อนับเวลาที่โล่ป้องกันทั้งหมดช่วยยื้อไว้รวมกัน ก็ยังไม่อาจทนจนผลของการ์ดควบคุมขั้นเทพที่มีระยะเวลา 10 นาทีสิ้นสุดลง

กลับเป็นชู่เล่อที่ถูกควบคุมไว้ “หนึ่งในสี่” ซึ่งฝืนทนผ่านเวลาสองนาทีครึ่งได้ก่อน และหลุดพ้นจากความรู้สึกเชื่องช้าเป็นคนแรก

“ทำไมถึงหลุดออกมาเร็วขนาดนี้?” เธอสงสัยขึ้นมา เดิมทีคิดว่าต้องทนให้ครบอย่างน้อยห้านาทีเสียอีก

แต่แล้วความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัว “การ์ดที่เธอใช้เมื่อกี้...คัดลอกของฉันมาใช่ไหม?”

เธอไม่มีการ์ดไอเทมประเภทคัดลอกอยู่ในมือ แต่ก็เคยได้ยินคุณสมบัติของไอเทมหายากชนิดนี้ เมื่อรวมกับความต่างของเวลาเมื่อครู่ ไม่นานก็เดาความจริงได้

อวิ๋นเฉินยืนอยู่ในโล่ป้องกันที่กำลังจะแตกสลาย แสงไฟฟ้าสีน้ำเงินส่องผ่านร่าง ทว่าเธอยังคงยิ้มกวนประสาทได้เหมือนเดิม

“เธอเดาสิ?”

ชู่เล่อ “...”

ต้องยอมรับว่าคนคนนี้มีพรสวรรค์ขั้นเทพด้านการยั่วโมโหคนจริง ๆ

เธอสั่งให้เป้ยเป้ยหยุดโจมตี เพราะต้องการลงมือเอง

เป้ยเป้ยเก็บท่าแล้วลงสู่พื้น หน้าอกเล็ก ๆ กระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง

การปล่อยพลังงานเต็มกำลังต่อเนื่องนาน 3 นาทีทำให้มันเสียพลังไปมาก

เจ้ากระรอกน้อยวูบหายไปชั่วขณะ ก่อนจะปรากฏตัวอีกครั้งพร้อมหินอาหารก้อนหนึ่งในอุ้งเล็บ แล้วเริ่มเคี้ยวกร้วม ๆ

เมื่อครู่มันกลับเข้าไปในมิติการ์ดเพื่อเอาหินอาหารออกมา

นี่คือข้อได้เปรียบของสัตว์เลี้ยงวิญญาณที่ทำสัญญากันไว้ สามารถเข้าออกมิติการ์ดได้อย่างอิสระทุกที่ทุกเวลา

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป