ความสามารถในการอ่านใจนี่ ในเกมแล้วแทบจะเป็นบั๊กเลยก็ว่าได้
ใครจะยอมเล่นกับคนที่มองทะลุไพ่ในมือของตัวเองได้ทุกเมื่อกัน?
อวิ๋นเฉินถามตัวเองตามตรง หากเจอคู่ต่อสู้ที่อ่านใจได้ในเกม เธอจะหาทางกำจัดอีกฝ่ายเป็นคนแรกแน่นอน
ตอนนี้หวงฝู่ซียังไม่แข็งแกร่งพอ หากความสามารถนี้ถูกเปิดเผย เธอจะกลายเป็นเป้าของทุกคนอย่างแน่นอน
[พี่นี่แหละราชินี]: หา? ข้าแสดงได้แย่มากหรือ? ฉันว่าฝีมือระดับนักแสดงหญิงยอดเยี่ยมเลยนะ
[คนอ่อนแอ น่าสงสาร และไร้ที่พึ่ง]: อย่างน้อยฉันก็ดูออก
[พี่นี่แหละราชินี]: ……ก็ได้ ต่อไปฉันจะเก็บอาการหน่อย เป็นราชินีผู้ถ่อมตัวก็แล้วกัน
……
กิลด์คาเอ๋อหลัว
ฮวาเจิ้งหาวเพิ่งผลักประตูห้องพักของตัวเองเปิด หมอนอิงใบหนึ่งก็พุ่งแหวกอากาศเข้าใส่หน้า
“ฮวาเจิ้งหาว! นายคิดจะทำให้ฉันตกใจตายหรือไง!”
เสียงของฮวาคงหลิงสั่นเครือ เห็นได้ชัดว่าใกล้จะควบคุมอารมณ์ไม่อยู่แล้ว
ทันทีที่การถ่ายทอดสดจบลง เมื่อเห็นภาพน้องชายพ่ายแพ้ เธอรู้สึกเหมือนหัวใจแทบหยุดเต้น
ตอนนั้นเธอไม่กล้าหายใจด้วยซ้ำ มือไม้ลนลานเปิดกระดานจัดอันดับขึ้นมาดู จนกระทั่งเห็นชื่อฮวาเจิ้งหาวยังอยู่บนนั้นอย่างปลอดภัย เธอถึงค่อยหายใจได้ทั่วท้อง
แต่จนถึงตอนนี้ ความหวาดหวั่นที่ยังหลงเหลือก็ไม่จางหายไป
เขาเป็นญาติเพียงคนเดียวของเธอ หากถูกลบหายไปแบบนั้น แล้วทิ้งเธอไว้คนเดียวในสถานที่บ้า ๆ นี่……เธอไม่กล้าคิดเลย
ฮวาเจิ้งหาวไม่หลบ
หมอนอิงฟาดเข้าที่หัวเขาเต็มแรง ก่อนจะร่วงลงพื้น
ด้วยความเร็วในการตอบสนองของเขา รับไว้ได้สบาย ๆ แต่เขากลับไม่ทำ
เขาก้มลงเงียบ ๆ เก็บหมอนอิงจากพื้น เดินไปหยุดตรงหน้าพี่สาว แล้วก้มหน้าเอ่ยเสียงแผ่ว