ปู้หนงหนีการไล่ล่ามาได้อย่างหวุดหวิด ก่อนจะพุ่งไปข้างกายอวิ๋นเฉิน เขาเท้าเข่าหอบหายใจอย่างหนัก “ขอบคุณ”
“ดูทางเองด้วย” น้ำเสียงของอวิ๋นเฉินเรียบเฉย
“...ได้”
ปู้หนงยืดตัวขึ้นเงียบ ๆ ในใจคิดว่าเพื่อนร่วมทีมชั่วคราวคนนี้แม้จะเย็นชาไปหน่อย แต่ฝีมือก็เอาเรื่องจริง ๆ
จุดยุ่งยากของเกมนี้ค่อย ๆ เผยออกมาแล้ว
ไม่เพียงสัตว์ประหลาดแครอตจะวิ่งเร็ว พวกมันยังเริ่มรู้จักโอบล้อมกันเป็นกลุ่มอยู่ราง ๆ ประกอบกับในแผนที่มีสิ่งกีดขวางมากมาย วิ่งนานเข้าก็สิ้นเปลืองเรี่ยวแรงอย่างหนัก
อวิ๋นเฉินกวาดตามองรอบด้านอย่างไม่รีบร้อน
ตอนนี้คนที่รับมือได้สบายที่สุดในสนาม นอกจากเธอแล้ว ก็มีผู้เล่นคนนั้นจากอ้าวรุ่ยทีคัง
อีกฝ่ายไม่รู้ใช้วิธีไหน ถึงล่อแครอตยักษ์ตัวหนึ่งไปติดอยู่ในมุมอับตรงขอบสนามได้สำเร็จ ส่วนตัวเองกลับแกว่งขาไปมาบนยอดปราสาทตัวต่ออย่างสบายใจ ราวกับกำลังพักร้อน
สิบนาทีผ่านไป ในสนามก็มีคนเกิดเรื่องขึ้นอีกจนได้
ฝั่งกลุ่มสี่คนจากไอเซ่อหลี่ตั้งใจช่วยเหลือกันและผลัดกันล่อมอนสเตอร์ ช่วงแรกประสานงานกันได้ดี แต่พอถูกไล่นานเข้า เส้นทางซับซ้อนขึ้น การเคลื่อนไหวก็เริ่มทับซ้อนกันอย่างเลี่ยงไม่ได้
ผู้เล่นคนหนึ่งกำลังอ้อมสไลเดอร์พอดี จึงสวนทางกับเพื่อนร่วมทีมอีกฝั่ง
วินาทีต่อมา สัตว์ประหลาดแครอตตัวหนึ่งก็พรวดออกมาจากด้านข้าง ชนเข้ากับเขาตรง ๆ
ผู้เล่นคนนั้นชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด กว่าจะคิดหลบก็ไม่ทันแล้ว
เพี๊ยะ! ไหล่ถูกตบเข้าอย่างจัง