เสียงประกาศยังคงก้องสะท้อนอยู่ในอากาศ แต่หงจู่ก็อดใจไม่ไหว ทุบปุ่มทอยลูกเต๋าไปแล้ว
เขาไม่อยากอยู่บนช่องนี้ต่อแม้แต่วินาทีเดียว อยากรีบหนีให้ห่างจาก“คนอ่อนแอ น่าสงสาร และไร้ที่พึ่ง” คนนั้นให้มากที่สุด ยิ่งไกลยิ่งดี!
บางทีคำอธิษฐานของเขาอาจได้ผล ในที่สุดโชคก็เข้าข้างเขาเสียที—6 แต้ม
ทันทีที่ลูกเต๋าหยุด เหยี่ยวล่าสังหารเร้นหมอกก็พุ่งออกไปอย่างรวดเร็ว ราวกับมีผีไล่ตามอยู่ข้างหลัง
เฟิงกวานไฉเห็นแล้วอดพูดไม่ได้ว่า “เธอนี่ทำคนอื่นเดือดร้อนจริง ๆ” ทำเอาคนตกใจจนเป็นสภาพนี้ไปแล้ว
อวิ๋นเฉินตอบกลับ “อิจฉาก็พูดมาตรง ๆ”
เฟิงกวานไฉ “……”
ผู้เล่นทอยลูกเต๋าตามลำดับ
จ้านเสียทอยได้ 4 แต้ม ซินฮ่าวไป๋ก็ทอยได้ 4 แต้ม…
ทุกคนเริ่มชินกับเกมแล้ว จังหวะจึงรวดเร็ว พริบตาเดียวก็ถึงตาของมู่จื่อ ซึ่งอยู่ก่อนอวิ๋นเฉินหนึ่งคน
มู่จื่อกดปุ่ม
6 แต้ม
บรรยากาศทั่วทั้งสนามพลันตึงเครียดขึ้น
เพราะตอนนี้มู่จื่ออยู่ช่องหมายเลข 4 เมื่อนับเพิ่มอีก 6 แต้ม ก็จะพอดีช่องหมายเลข 10 ซึ่งเป็นช่องชะตากรรม!
หัวใจของทุกคนแทบขึ้นมาอยู่ที่คอ เงาทางใจจากการ์ดรีเซ็ตทุกคนของอวิ๋นเฉินเมื่อครู่ยังคงอยู่ ตอนนี้พวกเขามองช่องชะตากรรมราวกับมองกับระเบิด ต่างภาวนาเงียบ ๆ ว่าจะจับได้อะไรก็ได้ ขอแค่อย่าให้เจอรีเซ็ตทุกคนอีกเลย พวกเขาไม่อยากกลับไปยังจุดเริ่มต้นอีกแล้ว
มู่จื่อบังคับยานบินค่อย ๆ ร่อนลงบนช่องสีเหลือง
เธอมองวงล้อแห่งโชคชะตาที่เด้งขึ้นมาบนแผงควบคุม ฝ่ามือเริ่มมีเหงื่อซึมเล็กน้อย