เกมไร้ขีดจำกัด: ฉันแกล้งเป็นหมูเพื่อกินเสือแล้วบ้าคลั่ง

ตอนที่ 227 ที่นี่ไม่ใช่บ้านของพวกเขา

6 นาที· 1.5K คำ

เมื่อต้องรับมือกับยอดนักจินตนาการที่คิดเข้าข้างตัวเองเก่งขนาดนี้ อวิ๋นเฉินก็ยอมแพ้ที่จะคุยกับเขา

เธอตัดบทสนทนาทิ้งอย่างเด็ดขาด ก่อนยัดเครื่องสมองผลึกกลับเข้ากระเป๋า

จัดการตี๋ซิวซือจอมตื๊อได้แล้ว อวิ๋นเฉินยังมีเรื่องสำคัญอีกเรื่องที่ต้องยืนยัน

เธอเรียกหน้าต่างระบบขึ้นมา แล้วเปิดกระดานจัดอันดับ

ชื่อของชู่เล่อยังอยู่ในอันดับที่ 5 เธอไม่ได้ถูกลบออกไป

“อย่างที่คิดไว้ ยังไม่ตายจริง ๆ ด้วย...” แววตาของอวิ๋นเฉินเย็นเยียบ มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มไร้ไออุ่น

ตอนที่อยู่ในเกม ชั่วขณะที่ชู่เล่อกำลังจะถูกคัดออก อวิ๋นเฉินก็เริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติอย่างเลือนรางแล้ว

เธอใจเย็นเกินไป

เมื่อต้องเผชิญกับทางตันที่กำลังจะถูกลบล้าง เว้นแต่จะเป็นคนอย่างนั่วถีซาหยา ผู้เย็นชาเหมือนภูเขาน้ำแข็งและไม่แสดงอารมณ์ออกมา ไม่อย่างนั้นคนทั่วไปย่อมเผยความรู้สึกออกมาบ้างไม่มากก็น้อย

เห็นได้ชัดว่าชู่เล่อไม่ใช่คนประเภทแรก แต่กลับสงบนิ่งผิดปกติ ราวกับว่า...เธอมั่นใจเต็มเปี่ยม รู้อยู่ก่อนแล้วว่าต่อให้ถูกคัดออกก็ไม่ตายจริง ๆ

เป็นเพราะอะไรกันนะ...หรือว่าเธอเป็นผู้เล่นตัวสำรอง?

หรือมีการ์ดชุบชีวิตเหมือนกัน

ถ้าเป็นอย่างแรก ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้

ตอนอยู่ซินโหลว ชู่เล่อเคยหน้าด้านหน้าทนอยากซื้อการ์ดชุบชีวิตในราคาลด แต่ไม่สำเร็จ จึงบ่นว่าอย่างมากต่อไปก็จะไม่แตะด่านยากอีกแล้ว

ไม่ว่าเธอจะรอดมาได้เพราะอะไรก็ตาม...ก็ไม่สำคัญ

ไม่ตายก็ดีแล้ว

อย่างน้อยเธอก็ยังเก็บแค้นที่ถูกตีด้วยพลอง 5 ทีไว้สะสางทีหลังได้ จะได้ลงมือทวงคืนด้วยมือตัวเองทีละที

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป