ปลายหุบเขาพลันเปิดโล่งกว้าง
เบื้องหน้าคือแอ่งกระทะที่มีภูเขาล้อมรอบสามด้าน รูปร่างคล้ายกระถางยักษ์
ทันทีที่ลู่หยวนก้าวเข้าสู่แอ่งกระทะ กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวสี่สายซึ่งเหนือกว่าเหลยเจิ้นและจ้าวหานอย่างมากก็พุ่งทะยานขึ้นจากทิศตะวันออก ใต้ ตะวันตก และเหนือ ราวกับเสาค้ำฟ้าสี่ต้น ตรึงเขาไว้แน่นหนา
ทิศตะวันออก ผู้อาวุโสสูงสุดแห่งสำนักเสวียนเทียน อยู่ขั้นเทวมนุษย์ชั้นสี่ ปราณกระบี่ทั่วร่างเย็นเยียบคมกริบ
ทิศใต้ ผู้อาวุโสแห่งสำนักชิงอวิ๋น อยู่ขั้นเทวมนุษย์ชั้นสาม แส้ปัดฝุ่นในมือโบกไหวอย่างแผ่วเบา ท่วงท่าล่องลอยดุจเซียน
ทิศตะวันตก พระนักบำเพ็ญแห่งวัดจินกัง อยู่ขั้นเทวมนุษย์ชั้นสี่ ผอมแห้งเหลือแต่หนังหุ้มกระดูก แสงธรรมเรืองรองซ่อนเร้นอยู่ภายใน
ทิศเหนือ บรรพชนตระกูลหวัง อยู่ขั้นเทวมนุษย์ชั้นสาม พลังมังกรแห่งราชันโอบพันรอบกาย เปี่ยมด้วยบารมีและความกร้าวแกร่ง
เบื้องหลังทั้งสี่มีศิษย์ชั้นยอดขั้นปรมาจารย์เกือบ 200 คน ถือธงค่ายกลยืนประจำตำแหน่งสี่ทิศ เมื่อมีเสียงออกคำสั่ง ม่านแสงค่ายกลที่ใหญ่โตและหนักแน่นยิ่งกว่าเดิมก็ผุดขึ้นจากพื้นดิน ตัดขาดฟ้าดินโดยสมบูรณ์
ค่ายกลสี่ทิศผนึกสวรรค์
รากฐานประจำสำนักที่สร้างขึ้นเพื่อสังหารเฒ่าประหลาดขั้นนิพพานโดยเฉพาะ
“อมิตาภพุทธ”
พระชราผอมแห้งแห่งวัดจินกังเป็นฝ่ายเอ่ยปากก่อน เสียงกังวานก้องแฝงเมตตาธรรมชวนให้คนคล้อยตาม
“ประสกลู่ เจ้าสังหารผู้คนมากเกินไป จิตมารฝังลึกแล้ว ทะเลทุกข์ไร้ฝั่ง จงหันกลับเสียเถิด ขอเพียงเจ้ามอบหยกหัวใจมังกร แล้วตามอาตมากลับวัดไปอยู่กับตะเกียงเขียวและพระพุทธรูป ท่องพระสูตรอย่างสงบสัก 100 ปี บางทีอาจชำระไอสังหารทั่วกายได้ จะได้ไม่ก่อเภทภัยแก่ผู้คน”