ประตูแสงปิดลงเบื้องหลัง ตัดขาดทุกสิ่งโดยสิ้นเชิง
ลู่หยวนก้าวเข้าสู่ที่รกร้างสีเลือดผืนหนึ่ง
ท้องฟ้าเป็นสีแดงคล้ำข้นหนืด จันทร์โลหิตดวงมหึมาและชั่วร้ายลอยสูงเด่น แผ่แสงเงียบงันที่ชวนให้ใจสั่นสะท้าน
พื้นดินเป็นดินสีเลือดแห้งแตกระแหง ไร้แม้แต่หญ้าสักต้น
อากาศอบอวลด้วยกลิ่นคาวหวานคล้ายสนิมเหล็กผสมความเน่าเปื่อย
ศิลาจารึกสีดำที่แตกร้าวปรากฏขึ้นอีกครั้ง ณ ใจกลางที่รกร้าง
อักษรสองตัวบนศิลาถูกก่อร่างขึ้นจากโลหิต แผ่แสงแดงอัปมงคล ราวกับกำลังหยดเลือด
【ถามใจ】
ด้านล่างมีอักษรแถวเล็กที่สะดุดตายิ่งกว่า
【ด่านนี้ ผู้มีจิตสังหารหนักหน่วง ต้องตาย】
ทันทีที่เสียงนั้นสิ้นสุดลง ลู่หยวนก็สัมผัสได้ถึงพลังแห่งกฎเกณฑ์ไร้รูปร่างสายหนึ่งทิ้งตัวลงมาจากฟากฟ้า ดุจขุนเขาถล่มทับวิญญาณของเขาอย่างหนักหน่วง
ทะเลจิตที่ได้รับการหล่อเลี้ยงและฟื้นฟูจาก “หยกบำรุงวิญญาณ” ก่อนหน้านี้ พลันปวดแปลบขึ้นมาอีกครั้งราวกับถูกเข็มทิ่มแทง
เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่ากฎเกณฑ์ของฟ้าดินแห่งนี้เต็มไปด้วยความมุ่งร้ายต่อเขาอย่างถึงที่สุด
เพียงจิตสังหารผุดขึ้นในใจแม้แต่น้อย แสงจากจันทร์โลหิตที่ลอยสูงอยู่ก็จะชักนำเพลิงอายุขัยในกายเขาให้ลุกโชน เผาวิญญาณจากทั้งภายในและภายนอกพร้อมกัน
“หึ นี่มันแพ็กเกจเจาะจงเป้าหมายหรือไง?”
ลู่หยวนเยาะเย้ยตนเองในใจ
บททดสอบนี้แทบจะเป็นสุสานที่สร้างขึ้นมาเพื่อเขาโดยเฉพาะ
ยังไม่ทันที่เขาจะคิดอะไรต่อ บททดสอบก็เริ่มขึ้นแล้ว
หึ่ง—
จันทร์โลหิตอันชั่วร้ายบนฟากฟ้าพลันสว่างวาบ ทิ้งลำแสงสีเลือดขนาดมหึมาลงมา ครอบคลุมร่างลู่หยวนไว้ทั้งตัว!
ที่รกร้างสีเลือดเบื้องหน้าพลันหายวับไป
รอบด้านแปรเปลี่ยนเป็นความมืดมิดไร้ขอบเขต ลมเย็นโหยหวน เสียงผีร้องคร่ำครวญก้องกังวาน