### บทที่ 84
เสียงนั้นดังก้องลงมาจากฟ้าเก้าชั้น ทุกถ้อยคำประหนึ่งสลักขึ้นจากน้ำแข็งหมื่นปี ไร้ซึ่งความรู้สึกของมนุษย์แม้แต่น้อย
「สำนักเสวียนเทียนมีธุระ」
「โปรดอำนวยความสะดวกด้วย」
ถ้อยคำสั้น ๆ เพียงสิบคำ กลับแฝงเจตจำนงอันมิอาจโต้แย้งและแรงกดดันมหาศาล
ม่านแสงของ「ค่ายกลจิตวรรณสงบใจ」เหนือจวนสกุลซูบิดเบี้ยวอย่างรุนแรงภายใต้แรงกดดันนี้ ราวกับจะถูกบดขยี้จนแตกเป็นเสี่ยงได้ทุกเมื่อ
นอกจวน เหล่าขุมกำลังในนครเทียนเหอซึ่งก่อนหน้านี้ยังส่งเสียงเอะอะโวยวาย ทั้งตระกูลซุนและตระกูลเว่ยต่างพากันเงียบกริบราวจักจั่นในฤดูหนาว ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง
พวกเขาจ้องมองชายชราชุดดำที่ลอยอยู่กลางอากาศ มือไพล่หลังด้วยความหวาดผวา
ร่างชายชราผอมแห้ง ใบหน้าเก่าแก่คร่ำครึ ทว่าทุกครั้งที่ดวงตาคู่นั้นเปิดปิด กลับประหนึ่งมีดวงดาวถือกำเนิดและดับสูญอยู่ภายใน
เพียงยืนอยู่ตรงนั้น เขาก็ประหนึ่งก่อกำเนิดโลกของตนขึ้นมา กฎเกณฑ์ทั้งปวงเคลื่อนไหวตามใจปรารถนา
ขั้นเทวมนุษย์ชั้นสาม!
ผู้อาวุโสสายนอกแห่งสำนักเสวียนเทียน หลินเสวียน!
「ผู้อาวุโสหลิน」
เสียงเย็นใสของซูมู่หว่านดังออกมาจากลานเรือน สงบนิ่งไม่ยอมก้มหัว
นางก้าวออกจากห้องบำเพ็ญ มายืนกลางลานเรือน เงยหน้ามองร่างที่ลอยอยู่กลางอากาศ ดวงตาสงบนิ่งดุจบ่อน้ำโบราณ
「ลู่หยวนเป็นผู้ที่ฮ่องเต้หญิงมีพระบัญชาด้วยพระวาจา ให้เข้าเมืองหลวงเพื่อชี้แจงภายในหนึ่งเดือน」
「วันนี้สำนักเสวียนเทียนของท่านบุกเข้าจวนข้า หมายสังหารคนที่ฝ่าบาทต้องการพบ คิดจะทำอะไรกันแน่」