ตูม!
ฐานลับทางการแพทย์และพิษใต้ดินในยุคปัจจุบัน เปลวเพลิงพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างเกรี้ยวกราด
แรงระเบิดรุนแรงบดขยี้เหล็กเส้นและคอนกรีต ฝุ่นควันม้วนตลบกลืนกินทุกสิ่ง
เจียงหลิงซียืนนิ่งอยู่กลางห้องลับที่พังทลาย ดวงตาสงบนิ่งไร้คลื่นอารมณ์
นางคือผู้สืบทอดเพียงหนึ่งเดียวของวิชาแพทย์แผนจีนที่สืบทอดมานับพันปี มือวิเศษชุบชีวิตคนตาย วิชาพิษสะท้านทั่วหล้า อีกทั้งยังเป็นผู้นำสูงสุดขององค์กรลับผู้กุมอำนาจในโลกใต้ดินทั่วโลก
หยกอุ่นอันเป็นสถานวิเศษที่นางสวมติดกาย คือมรดกตกทอดที่ท่านปู่ทิ้งไว้ให้นาง
ภายในมิติพื้นที่กักตุนสมุนไพรล้ำค่าหายากอายุร้อยปี เครื่องมือผ่าตัดชั้นยอดครบชุด อาวุธยุทโธปกรณ์นานาชนิด ตลอดจนเสบียงอาหารและเครื่องนุ่งห่มกองพูนดั่งภูเขา ทั้งหมดคือไพ่ตายอันแข็งแกร่งที่สุดที่ทำให้นางโลดแล่นได้ทั้งในทางขาวและทางดำ
แต่วันนี้ นางกลับถูกหักหลังโดยผู้ทรยศที่นางไว้ใจที่สุด ฐานลับถูกระเบิดจนพังพินาศสิ้น
จิตใจมนุษย์ชั่วร้ายเกินหยั่งรู้ ถึงอย่างไรก็ยากจะป้องกัน
วินาทีก่อนที่สติจะจมดิ่งสู่ความมืดมิด เจียงหลิงซีหลับตาลงอย่างแผ่วเบา
แคว้นต้าจิ้ง เมืองเทาหัวเซี่ยน จวนตระกูลเจียง
ยามเที่ยงวันอากาศอบอ้าว เสียงจักจั่นในลานเรือนร้องระงม แม้แสงตะวันจะเจิดจ้า ทว่าใต้เงาภูเขาจำลองกลับซ่อนจิตใจอำมหิตดั่งงูพิษแมงป่อง
บัดนี้นางหลิวได้เข้ามานั่งครองตำแหน่งฮูหยินเอกแห่งจวนเจียงอย่างมั่นคงแล้ว นางดึงเจียงโรวเหลียนบุตรสาวแท้ ๆ ไปหลบอยู่ตรงมุมภูเขาจำลอง ก่อนลดเสียงลงวางแผนชั่วร้าย ทุกถ้อยคำล้วนแฝงพิษ ทุกประโยคล้วนบาดลึก แววตาเต็มไปด้วยความโลภและเจตนาร้ายอย่างไม่คิดปิดบัง
เจียงโรวเหลียนกำชายแขนเสื้อแน่น ปลายนิ้วจิกฝ่ามือจนเกิดรอยเลือด ความริษยาแทบทำให้สติแตกกระเจิง น้ำเสียงแหลมคมเจือแววอาฆาต “ท่านแม่!
การแต่งงานกับบุตรชายคนโตของนายอำเภอเดิมทีควรเป็นของข้า!
เพียงเพราะเจียงหลิงซีเป็นธิดาสายตรงที่ฮูหยินเอกผู้ล่วงลับทิ้งไว้ ท่านพ่อจึงยกการหมั้นหมายอันประเสริฐนี้ให้นาง!
เหตุใดวาสนาคู่ครองที่ดีงามจึงตกเป็นของนางทั้งหมด?
ท่านพ่อก็ไม่ใส่ใจแม่ลูกอย่างพวกเราอยู่แล้ว หากคว้าการแต่งงานครั้งนี้ไว้ไม่ได้ ชาตินี้ข้าคงได้แต่งกับบุตรชายพ่อค้าธรรมดา ไม่มีวันได้ผงาดขึ้นมาอีก!
นางหลิวยกมือแตะปิ่นทองประดับไข่มุกเต็มศีรษะ บัดนี้นางสวมอาภรณ์แพรพรรณงามสง่าของฮูหยินเอก ไม่เหลือเค้าความต่ำต้อยของอนุภรรยาในอดีตอีกต่อไป ระหว่างคิ้วฉายแววอำมหิตเหี้ยมเกรียม ก่อนหัวเราะเย็นชา “เด็กโง่เอ๊ย ที่แม่วางแผนมานานถึงเพียงนี้ ก็เพื่อแย่งการแต่งงานครั้งนี้มาเป็นของลูกอย่างครบถ้วน
เมื่อครู่แม่เพิ่งใส่พิษร้อนที่รุนแรงที่สุดในใต้หล้าลงในอาหารมื้อค่ำของเจียงหลิงซีด้วยมือตนเอง พิษชนิดนี้ไร้ทางแก้ หากได้รับเข้าไปย่อมทำให้จิตใจแปรปรวน
นางโน้มตัวเข้าไปกระซิบข้างหูลูกสาว น้ำเสียงเย็นชาโหดร้าย ไร้ความเมตตาของสตรีแม้แต่น้อย เมื่อฤทธิ์ยาออก นางจะร้อนรุ่มไปทั้งกาย สติฟั่นเฟือน แม้แต่ความละอายก็รักษาไว้ไม่ได้
แม่จ้างพวกขอทานหยาบช้ากลุ่มหนึ่งในตรอกนอกเมืองไว้แล้ว รอเพียงนางทนไม่ไหววิ่งออกจากเรือน พวกมันก็จะกรูกันเข้าไปลากนางไปยังตรอกเปลี่ยวแล้วรุมย่ำยีตามใจ!
สตรีที่ถูกขอทานข้างถนนย่ำยีจนหมดสิ้น ความบริสุทธิ์แตกสลาย ชื่อเสียงป่นปี้ไปทั่วเมืองเทาหัวเซี่ยน!
นายอำเภอให้ความสำคัญกับหน้าตา เมื่อรู้เรื่องนี้เข้าย่อมฉีกสัญญาหมั้นหมายทิ้งต่อหน้าทันที ไม่มีทางรับนางเข้าจวนอีกแน่นอน!”
เจียงโรวเหลียนฟังแล้วดวงตาเป็นประกาย ใบหน้าเผยรอยยิ้มสะใจและชั่วร้าย “ดียิ่ง!
ขอเพียงชื่อเสียงของเจียงหลิงซีพังพินาศ การหมั้นหมายถูกยกเลิก ท่านพ่อก็ทำได้เพียงถอนการหมั้นกับนาง แล้วเปลี่ยนมายกข้าให้แก่คุณชายของนายอำเภอ!
ถึงตอนนั้นข้าก็จะได้เป็นนายหญิงคนต่อไปของจวนนายอำเภอ มีเกียรติยศรุ่งโรจน์ ไม่ต้องอยู่ใต้เงาของเจียงหลิงซีอีกต่อไป!
แววตาของนางหลิวฉายความเหี้ยมเกรียมยิ่งกว่าเดิม น้ำเสียงเย็นเยียบราวกับเคลือบด้วยคมหนาม “จะมีเพียงการแต่งงานเรื่องเดียวได้อย่างไร?
เมื่อก่อนฮูหยินเอกผู้ล่วงลับกดข่มแม่ทุกด้าน บัดนี้สายเลือดชั่วที่นางทิ้งไว้ยังครองฐานะธิดาสายตรง ของดีในบ้านไม่ว่าจะเป็นที่นา ร้านค้า เครื่องประดับ หรือผ้าแพร ล้วนจัดให้นางก่อนทั้งสิ้น
ท่านพ่อของเจ้าก็เป็นคนเลือดเย็นไร้หัวใจมาแต่ไหนแต่ไร ไม่เคยสนว่าเจียงหลิงซีจะเป็นตายร้ายดี ขอเพียงนางเสื่อมเสียชื่อเสียง ท่านพ่อก็จะเห็นว่านางทำให้ตนขายหน้า แล้วรังเกียจนางไปตลอดกาล ไม่ใส่ใจนางอีกแม้แต่น้อย