เมื่อถึงวันนั้น กิจการทั้งหมดของตระกูลเจียง โอกาสวาสนาทั้งปวง ล้วนตกเป็นของเจ้าและน้องชายของเจ้า!
มารดากับธิดารับส่งกันเป็นจังหวะ ในใจเต็มไปด้วยแผนการชั่วร้าย เฝ้ารอเพียงได้เห็นเจียงหลิงซีเสื่อมเสียชื่อเสียงและตายอย่างน่าอนาถ ใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความยินดีลำพองใจ
แต่แผนชั่วช้าที่ไร้มนุษยธรรมนี้กลับบังเอิญถูกเจียงหลิงซีร่างเดิมซึ่งเดินผ่านภูเขาจำลองได้ยินเข้าเต็มสองหู ทุกถ้อยคำชัดเจนไม่ตกหล่นแม้แต่คำเดียว!
เลือดเนื้อทั่วร่างของร่างเดิมพลันเย็นเยียบ มือเท้าหนาวเหน็บถึงกระดูก ความหวาดกลัวและสิ้นหวังอันไร้ขอบเขตกลืนกินนางในพริบตา!
นางรู้ดีว่าบิดาเฮงซวยลำเอียงเข้าข้างนางหลิวกับธิดามาโดยตลอด ไม่เคยใส่ใจนางเลย ยามปกตินางถูกนางหลิวปฏิบัติอย่างเลวร้าย ถูกเจียงโรวเหลียนรังแก บิดาก็ทำเป็นมองไม่เห็น ไม่เคยยื่นความเป็นธรรมให้นางแม้สักคำ
หากชื่อเสียงของนางพังพินาศจริง บิดาย่อมไม่มีวันปกป้องนางแม้แต่น้อย มีแต่จะฉวยโอกาสทอดทิ้งนาง
ความหวาดกลัวมหาศาลทำลายจิตใจ ร่างเดิมไม่กล้ารั้งอยู่แม้ครึ่งก้าว รวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดวิ่งโซซัดโซเซพุ่งออกจากประตูใหญ่ตระกูลเจียงอย่างบ้าคลั่ง!
แต่พิษร้อนรุนแรงในอาหารกลางวันได้ซึมลึกเข้าสู่สายเลือดนานแล้ว ครั้นตกใจจนจิตใจปั่นป่วน ฤทธิ์ยาพลันกำเริบอย่างบ้าคลั่ง!
ความเจ็บปวดร้อนผ่าวแผ่ซ่านไปทั่วสี่แขนขาและอวัยวะภายใน ราวกับอวัยวะทั้งห้าถูกเปลวเพลิงแผดเผาและกัดกิน สายตาพร่าเลือนอย่างรวดเร็ว ทั่วร่างอ่อนระโหยไร้เรี่ยวแรง
ร่างเดิมวิ่งหนีอย่างโซซัดโซเซไปตามทางนอกเมือง ท้ายที่สุดก็ฝืนต่อไม่ไหว สติค่อย ๆ ดับวูบ สิ้นใจอย่างคับแค้นอยู่ริมทาง
โรงเตี๊ยมชิงโหยว
เซียวหลินยวน อ๋องแห่งการรบทางทิศเหนือ รับพระบัญชาให้เดินทางผ่านเมืองเทาหัวเซี่ยน กลับถูกศัตรูคู่อาฆาตในราชสำนักวางแผนลอบทำร้าย ลำตัวมีทั้งพิษเย็นและพิษร้อนรุนแรงสองชนิดที่ไร้ทางแก้
พิษเย็นผนึกเส้นชีพจรจนกระดูกเย็นเยียบ พิษร้อนเผาผลาญหัวใจและแผดเลือด พิษร้ายทั้งสองปะทะฉีกกระชากกันอย่างบ้าคลั่งภายในร่าง ผนึกวรยุทธ์อันไร้เทียมทานของเขาไว้โดยสิ้นเชิง แขนขาแข็งทื่อหนักอึ้ง เคลื่อนไหวได้อย่างยากลำบาก
อันเฟิง องครักษ์คนสนิท เหงื่อเย็นผุดเต็มกายด้วยความร้อนใจ คุกเข่ารายงานอย่างเร่งด่วนว่า “ท่านอ๋อง!
พิษทั้งสองขัดแย้งหักล้างกัน ไม่มีทางแก้แล้ว!
หากไม่มีสตรีมาปรับสมดุลให้ เส้นชีพจรของท่านจะแตกสลาย วรยุทธ์จะสูญสิ้น ชีวิตตกอยู่ในอันตราย!”
เมื่อไร้หนทางอื่น อันเฟิงจึงเร่งออกตามหาทั่วทุกแห่ง ท้ายที่สุดก็พบร่างเดิมที่พิษกำเริบจนใกล้สิ้นใจ จึงรีบอุ้มนางกลับไปยังห้องพักในโรงเตี๊ยม
ภายในห้องพักเงียบสงัดไร้ผู้คน
ในชั่วขณะที่ลมหายใจของร่างเดิมขาดสะบั้นลง วิญญาณของเจียงหลิงซี ผู้เชี่ยวชาญด้านการแพทย์และพิษสายมืดแห่งยุคปัจจุบัน ก็พุ่งเข้าสู่ร่างนี้อย่างฉับพลันและทะลุมิติมาสิงร่างได้อย่างสมบูรณ์!
ร้อนเหลือเกิน!
ความร้อนรุ่มราวกับแผดเผาร่างแผ่ซ่านไปทั่วกาย เจียงหลิงซีฝืนเปิดเปลือกตาหนักอึ้งอย่างยากลำบาก สติอันพร่าเลือนค่อย ๆ กลับคืนมา
ความทรงจำมหาศาลหลั่งไหลเข้าสู่สมองดุจคลื่นทะเล ทำให้นางรู้แจ้งถึงเหตุและผลทั้งหมดในอดีต รวมถึงความแค้นที่ลึกราวทะเลเลือด!
มารดาผู้ให้กำเนิดของร่างเดิม เป็นธิดาสายตรงผู้สูงศักดิ์แห่งจวนกั๋วกง ผู้มีอำนาจล้นฟ้าในเมืองหลวง!
ในปีนั้น มารดาผู้ให้กำเนิดยังเยาว์วัยและออกเดินทางท่องเที่ยว ถูกคนลอบทำร้ายจนหมดสติและสูญเสียความทรงจำ พลัดหลงมาอยู่ในหมู่ชาวบ้าน ก่อนบิดาของเจียงหลิงซีซึ่งเดินทางค้าขายผ่านมาให้ความช่วยเหลือ
มารดาผู้ให้กำเนิดไร้ที่พึ่ง ถูกเจียงเจิ้นตงใช้ความอ่อนโยนจอมปลอมหลอกลวงจนยอมมอบใจแต่งให้เขา หลังแต่งงานก็ให้กำเนิดบุตรสาวเพียงคนเดียวคือเจียงหลิงซี
เที่ยงวันหนึ่งในปีที่ร่างเดิมอายุสี่ขวบ มารดาผู้ให้กำเนิดประสบอุบัติเหตุศีรษะกระแทก จนความทรงจำทั้งหมดกลับคืนมา!
นางนึกถึงฐานะธิดาสายตรงแห่งจวนกั๋วกงอันสูงศักดิ์ นึกถึงเกียรติยศของตระกูล เดิมทีตั้งใจจะรอเจียงเจิ้นตงกลับมา แล้วบอกความจริงทุกอย่าง พาบุตรสาวตัวน้อยกลับเมืองหลวงไปรับญาติ และห่างไกลจากชนบท
แต่ใครจะคิดว่าจิตใจคนต่ำช้าได้ถึงเพียงนี้!
บิดาเจียงเจิ้นตงเลี้ยงอนุไว้นอกบ้าน ส่วนมารดาของเขากลับให้นางหลิวซื่อเข้าจวนมาเป็นภรรยาเสมอด้วยฐานะอนุภรรยา ให้ปรนนิบัติสามีร่วมกัน!
ธิดาสายตรงแห่งจวนกั๋วกงผู้มีชาติกำเนิดสูงส่งและกระดูกสันหลังหยิ่งทระนง จะยอมรับความอัปยศเช่นนี้ได้อย่างไร?
นางปฏิเสธอย่างเด็ดขาดต่อหน้าทุกคน ทำให้แม่สามีกับนางหลิวขุ่นเคืองอย่างสิ้นเชิง!
นับแต่นั้น นางหลิวก็ผูกใจเจ็บ อดกลั้นซ่อนเร้นอยู่หลายปี ลอบวางยาพิษทุกวัน ทำร้ายมารดาผู้ให้กำเนิดด้วยพิษเรื้อรังมาอย่างยาวนาน!
เพียงปีเดียว ธิดาสายตรงแห่งจวนกั๋วกงผู้สูงศักดิ์กลับถูกอนุบ้านนอกวางยาจนสิ้นเรี่ยวแรง สิ้นใจอย่างคับแค้น!
หลังมารดาผู้ให้กำเนิดตายอย่างอนาถ เจียงเจิ้นตงผู้เย็นชาและเห็นแก่ตัวก็ไม่คำนึงถึงความผูกพันกับภรรยาผู้ล่วงลับแม้แต่น้อย รีบยกนางหลิวขึ้นเป็นฮูหยินเอกแห่งจวนเจียงทันที แล้วรับบุตรชายหญิงทั้งสองของนางกลับเข้าจวนเจียง ได้แก่ เจียงโรวเหลียนกับเจียงเฮ่าซวน