บทที่ 5 หีบสมบัติ
【21:59:42】
【21:59:43】
……
【22:00】！
ในอากาศ เสียงประหลาดดังซ่า ๆ ฟังเหมือนกระซิบข้างหูของเจียงอี้ เจียงอี้ฟังไม่ออกว่าเสียงนี้พูดอะไร——
สำหรับเจียงอี้แล้ว มันก็ไม่สำคัญอีกต่อไป เพราะในตอนนี้ หมอกหนาทึบปรากฏตรงหน้าเขาแล้ว!
หมอกขนาดมหึมา กินอาณาบริเวณกว้างราวกับอสูรดึกดำบรรพ์ ก่อตัวขึ้นจากท้องฟ้าและตัดผ่านตัวถนน!
เจียงอี้รวมทั้งรถโฟล์คลิฟท์ถูกห่อหุ้มด้วยหมอกสีขาว เผยให้เห็นเพียงสีเหลืองสะท้อนแสงจาง ๆ
เจียงอี้อยากจะถอยหลังไปก้าวหนึ่ง แต่พบว่าร่างกายของตัวเองแข็งทื่อไปหมด
หลังจากกลืนน้ำลายลงคอ เจียงอี้ทำได้เพียงกะพริบตา
เจียงอี้แทบจะรู้สึกได้ถึงตัวตนที่อยู่ในหมอกขาว ราวกับมีดวงตาสองดวงจ้องมองมาที่ลูกตาของเขา และผิวหนังของเขาก็สัมผัสได้ถึงอุณหภูมิและลมหายใจของสิ่งนั้นแล้ว
เสียงประกาศดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง:
【ผู้เล่น [เฟรนช์ฟรายส์ขี้เหงา] และยานพาหนะผูกมัดหนึ่งเดียวถูกหมอกขาวล็อกเป้าหมายแล้ว!】
【&****$%&*……* กำลังประเมินพื้นที่ปลอดภัย ในฉากเริ่มต้น ภายในรัศมี 10 เมตรจากยานพาหนะคือพื้นที่ปลอดภัย ผู้เล่น [เฟรนช์ฟรายส์ขี้เหงา] ขณะนี้อยู่ในพื้นที่ปลอดภัย ประเมินผลเป็น [ปลอดภัย]!】
【&*&ผู้เล่น [เฟรนช์ฟรายส์ขี้เหงา] และยานพาหนะผูกมัดหนึ่งเดียวถูกหมอกขาวล็อกเป้าหมาย!!】
【……ผู้เล่น [เฟรนช์ฟรายส์ขี้เหงา] ประเมินผลเป็นปลอดภัย!!】
【ล็อกเป้าหมาย!!!】
【ปลอดภัย!!!】
เสียงสัญญาณรบกวนแหลมแสบแก้วหูดังก้องในหัวของเจียงอี้ไม่หยุด ราวกับคนสองคนกำลังทะเลาะกันในห้วงมิติ
หัวของเจียงอี้อื้ออึงไปหมด ฉัวะ เลือดสองสายไหลออกมาจากรูจมูกของเจียงอี้!
เจียงอี้ใช้มือข้างหนึ่งปิดจมูก สีหน้าบิดเบี้ยว
ให้ตายเถอะ ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่าประโยคที่อาจารย์ประจำชั้นสมัยมัธยมชอบพูดหมายความว่าอย่างไร:
จะทะเลาะก็ออกไปทะเลาะข้างนอก!
อย่ารบกวนเพื่อนร่วมชั้นคนอื่น!
ระบบนี่มันบ้าไปแล้ว แต่ยังจะมาแตกแยกในหัวของเขาอีก!
ของพรรค์นี้จะไม่ทำให้สมองของเขาระเบิดใช่ไหม?
ในหัวของเจียงอี้นอกจากเสียงระบบเกมที่แตกแยกแล้ว ยังมีเสียงพึมพำในหมอกขาว
ความคิดบ้า ๆ บอ ๆ ในหัวผุดขึ้นมาแวบหนึ่งแล้วก็หายไป เจียงอี้ก็อ้าปากพูดออกมาตรง ๆ:
“ข้าเกิดใหม่แล้ว! เกิดใหม่ก่อนที่จอมตบปากจะตบปากข้า!”
“จอมตบปากตบข้าสามร้อยที ถามว่าข้ายอมไหม?”
ในจังหวะที่เจียงอี้อ้าปากพูด เสียงสัญญาณรบกวนในหัวก็ดัง [ตี๊ด——] ขึ้นครั้งหนึ่ง ราวกับตกอยู่ในความเงียบงันอย่างประหลาด
แต่เจียงอี้จมดิ่งอยู่ในโลกของตัวเองอย่างสมบูรณ์แล้ว:
“……ข้าบอกว่าไม่ยอม!”
“จอมตบปากก็ตบข้าอีกแปดร้อยที!”
“คราวนี้ข้ายอมแล้ววว~”
“หากรักถูกลืมเลือน น้ำตายังไม่อยากรินไหล~ ความสุขเหล่านั้น ให้เธอไปถึงแทนข้า~ ♪♪♪”
“……”
——พวกแกทะเลาะกันในหัวข้าใช่ไหม?
งั้นข้าก็มาด้วย!
หลังจากที่เจียงอี้ตะโกนเสร็จ เขาก็พบว่า เสียงทั้งหมดเงียบลง
แม้แต่เสียงระบบเกมที่ชอบพูดเสียดสีอยู่เป็นประจำก็ยังเงียบกริบ ดูเหมือนจะได้รับการกระทบกระเทือนจิตใจอย่างรุนแรง!
……ตั้งนานแล้วก็เคยเสนอว่าควรควบคุมระดับสติปัญญาและสภาพจิตใจของผู้เล่นบ้าง แต่ไม่มีใครฟังมันเลย……
คราวนี้ดีล่ะ เจอพวกโรคจิตเข้าแล้วใช่ไหม?!
เมื่อไม่มีเสียงในหัวแล้ว เจียงอี้ก็หยุดส่งเสียงในที่สุด แล้วพูดราวกับรำพึงกับตัวเอง:
“พวกแกไม่ทะเลาะกันแล้ว?”
“ประเมินผลเสร็จแล้ว?”
ไม่มีใครตอบคำถามของเจียงอี้
“อย่ามาแกล้ง ข้ารู้ว่าพวกแกมีสติปัญญาสูงมาก!” ไม่อย่างนั้นคงไม่มาเสียดสีเขาในกฎหรอก!
และก็——
ให้คำใบ้!
“นี่มันก็คือบั๊ก ข้าเจอแล้ว”
เจียงอี้กอดอก น้ำเสียงเริ่มราบเรียบ
เขารู้ว่าเขาเดิมพันถูกแล้ว!
เป็นไปตามคาด คำใบ้ด้วยเสียงทุกประโยคมีประโยชน์! นอกเหนือจากช่องโหว่ของกฎโดยตรงแล้ว ระบบยังพูดซ้ำถึงสองครั้ง:
【เกมโปรดปรานผู้แข็งแกร่งและผู้ชาญฉลาด】!
ผู้แข็งแกร่ง ในช่วงแรกของเกม แทบจะเป็นไปได้ยากนอกจากคนที่แข็งแกร่งมาแต่กำเนิด; ส่วนผู้ชาญฉลาด ตอนนี้เจียงอี้เข้าใจแล้ว นั่นก็คือคนที่อ่านกฎออกและใช้ประโยชน์จากมันได้!
หนึ่งนาทีต่อมา เสียงที่คุ้นเคยนั้นก็ดังขึ้นในที่สุด:
“ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่น [เฟรนช์ฟรายส์ขี้เหงา] ที่ปลดล็อกและผ่าน【ด่านลับ·บั๊กระดับชีวิต】!!!” แม้จะเป็นคำพูดแสดงความยินดี แต่น้ำเสียงของระบบเกมฟังดูเหมือนกำลังกัดฟันกรอด;
——มันคิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าจะมีบ้าที่ไม่ขยับไปไหนแม้แต่หนึ่งเมตร! และนี่ก็คือบั๊กจริง ๆ ด้วย!
เมื่อได้ยินเสียงระบบ เจียงอี้ก็ยิงฟันยิ้ม หัวใจรู้สึกผ่อนคลาย ความรู้สึกโล่งใจที่ยากจะอธิบายผุดขึ้นมา ชีวิตการหางานที่ยากลำบากหลังจากเรียนจบได้กัดกร่อนจิตวิญญาณวัยรุ่นของเขาไป แต่ตอนนี้ กลับทำให้เขาค้นพบความสุขและความรู้สึกประสบความสำเร็จเหมือนตอนเล่นเกมครั้งแรกอีกครั้ง!
ผ่านด่านลับระดับนี้ได้ จะต้องให้ประโยชน์กับเขาบ้างสักหน่อยสิ!
ภายใต้สายตาที่เปี่ยมด้วยความคาดหวังของเจียงอี้ เสียงนั้นก็กลับเปลี่ยนเป็นเนิบนาบขึ้นมาทันที “เมื่อผ่านด่านลับไปแล้ว ขอแสดงความยินดีที่ผู้เล่นปลดล็อกฉายาแรกของทั้งเซิร์ฟเวอร์~”
ฉายาแรกของทั้งเซิร์ฟเวอร์!
ใจของเจียงอี้ยิ่งคาดหวัง!
“ขอแสดงความยินดี ผู้เล่นได้รับฉายา【ลาผู้ดื้อรั้นที่ทั้งกล้าและใจเย็น】!”
เจียงอี้: “……?”
เสียงนั้นพูดต่อ:
【คำอธิบาย: จะว่าการอบคอบระวังจนสามารถค้นพบบั๊กของกฎได้ เขากล้าที่จะสู้กับหมอกขาวที่ต้องตายแน่ ๆ!
จะว่าแกเป็นคนขี้ขลาดโดยพื้นฐาน แกก็กล้าใช้ชีวิตของตัวเองไปพิสูจน์ข้อสันนิษฐานหนึ่ง……
ฉันจะประเมินแกยังไงดีล่ะ?——ลาผู้ดื้อรั้นที่ทั้งกล้าและใจเย็น】
คิ้วของเจียงอี้ตั้งขึ้น ด่าเขา?
เจียงอี้จะอ้าปากทักทายพ่อแม่จักรกลของระบบแล้ว แต่หลังจากเห็นเนื้อหาข้างหลัง ก็ดีใจอย่างบ้าคลั่งขึ้นมาอีกครั้ง
“【ลาผู้ดื้อรั้นที่ทั้งกล้าและใจเย็น เมื่อสวมใส่ฉายานี้ พลังกำลัง+3 พละกำลัง+3 ความคล่องตัว+1 เมื่อค่าความเหนื่อยล้าเพิ่มขึ้นสามารถทำการล็อกได้ (ค่าความเหนื่อยล้าเพิ่มขึ้นถึง 60 สามารถล็อกค่าความเหนื่อยล้าได้สามชั่วโมง)】”
ค่าสถานะเพิ่ม+บังคับล็อก!
ถ้าเอาไปเทียบในเกม นี่นับว่าเป็นฉายาที่ครบเครื่องพอสมควรเลย!
“จะสวมใส่ฉายาหรือไม่?”
“สวม ๆ ๆ!”
ด้วยเหตุนี้ หน้าต่างสถานะของเจียงอี้จึงกลายเป็น:
----
ผู้เล่น: เจียงอี้
ID: 43990805
ชื่อเล่น: เฟรนช์ฟรายส์ขี้เหงา
ฉายา: ลาผู้ดื้อรั้นที่ทั้งกล้าและใจเย็น
ยานพาหนะ: รถโฟล์คลิฟท์
ค่าความเหนื่อยล้า: 45 (สภาวะเหนื่อยล้าปกติ)
ค่าสุขภาพ: 70 (สภาวะกึ่งสุขภาพดี มีปัญหานอนไม่หลับรุนแรง)
พลังกำลัง: 10+3
พละกำลัง: 21+3
ความคล่องตัว: 15+1
พลังต่อสู้โดยรวม: 15 (หมาข้างถนนตัวหนึ่ง)
สิ่งของ: หม้อต้มไฟฟ้า*1 น้ำแร่ 500 มล.*12 แก้วมังกรชิ้นใหญ่ที่ถูกแทะจนใกล้จะเสีย*1
เหรียญรถซิ่ง: 0 (ขอเถอะ มันก็ชื่อเหรียญรถซิ่งแล้ว อย่างน้อยก็หารายได้สักหน่อยเถอะ)】
----
มุมปากของเจียงอี้เพิ่งจะยกยิ้ม ทันใดนั้น แสงสีขาวก็ปรากฏขึ้นสองกลุ่ม ภายในลำแสงกลุ่มหนึ่งมีบัตรประจำตัวและคราดเหล็กสามง่าม เจียงอี้ใช้มือข้างหนึ่งรับคราดเหล็ก;
ภายในลำแสงอีกกลุ่มหนึ่ง กลับเป็นหีบสมบัติสีเงิน
【ขอแสดงความยินดี ผู้เล่น [เฟรนช์ฟรายส์ขี้เหงา] ได้รับรางวัล·หีบสมบัติเงิน!】
คราดเหล็กค่อนข้างหนัก ตอนที่เจียงอี้รับมามือจมลง คิดไม่ถึงว่ามันจะไปโดนหีบสมบัติ หีบสมบัติก็เปิดออกทันที!
แมลงตัวแบนสีน้ำตาลขนาดใหญ่ ที่มีผมทรงทวินเทลอันเป็นเอกลักษณ์เฉพาะถิ่น และมีขาหยาบยาวปกคลุมด้วยขนสีดำเด้งออกมาทันที!!
“เชี่ย!”
เจียงอี้ไม่คิดอะไรเลย ฟาดคราดเหล็กออกไปข้างหนึ่งทันทีจนเจ้าผมทวินเทลกระเด็น!
ร่างสีน้ำตาลยังไม่ทันกางปีกก็ถูกปัดเข้าไปในหมอกขาว หายวับไป!
ในเวลาเดียวกัน;
ม่านแสงกระแทกหน้าเข้ามาอีกครั้ง แตกต่างจากครั้งก่อน ๆ คราวนี้ตอนที่ม่านแสงปรากฏยังมีดอกไม้ไฟสวยงามบานสะพรั่ง!
ในเวลาเดียวกัน ผู้เล่นทั้งหมดบนถนน ไม่ว่าหลับแล้วหรือยังไม่หลับ ต่างก็ถูกเสียงดอกไม้ไฟนี้ทำให้ตกใจ ตาปรือด้วยความงุนงง
【ประกาศทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์:】
【ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นในเขตหลงกั๋ว 189 โซน 99 [เฟรนช์ฟรายส์ขี้เหงา] ที่สังหารมอนสเตอร์เกมเป็นคนแรกของทั้งเซิร์ฟเวอร์!】
ผู้คนต่างตะลึงงันไปชั่ววินาที จากนั้น
“?!!!”