เฉา"หง"หยวนพูดค้างครึ่งคำ สีหน้าเหี่ยวเฉาราวกับกลืนอุจจาระลงไปก้อนหนึ่ง ลำคอแน่นอึดอัด ใบหน้าเต็มไปด้วยความอับอายจนไร้ทางออก
เวลานั้น เจิ้ง"ฉาง"กงเริ่มสังเกตเห็นสตรีตรงหน้า พอเห็นแส้ดำเส้นนั้นเข้าตา ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนอุทานออกมาด้วยความตกใจ:
"นางแพศยาสองหน้า ซานเหนียงแซ่ฮู!"
"ทุกคนระวังตัว!"
"นางคือหนึ่งในสามยอดฝีมือใต้บัญชาของสิบรองหัวหน้าโจรหลิวถานชีแห่งสำนักเหยียนจ้าวซาน ฉมังในการปลอมแปลงตัวตน ชอบล่อลวงชายหนุ่มรูปงามมาหลอกเล่นอย่างไร้ความปรานี สุดท้ายก็บุกทำลายจนตาย!"
ซานเหนียงแซ่ฮูเช็ดคราบสกปรกบนใบหน้าออก แล้วเผยรอยยิ้มราวกับงูพิษกล่าวว่า:
"ถูกต้อง!"
"แม่นี่แหละคือซานเหนียงแซ่ฮู ลูกน้องของสิบรองหัวหน้าโจรหลิวถานชีแห่งสำนักเหยียนจ้าวซาน!"
"ถ้ารู้จักเอาตัวรอดก็ลงมาคุกเข่ารับความตาย จะได้มีศพครบทั้งตัว!"
วาบ!
พอพูดจบ ทุกคนก็พากันสูดลมหายใจเย็นเยือกทันที
สำนักเหยียนจ้าวซาน!
หนึ่งในสามยอดฝีมือใต้บัญชาของหลิวถานชี!
เพียงไม่กี่คำก็ราวกับลมร้ายพัดกราดลงพื้น แฝงไว้ด้วยความอึดอัดกดดันเต็มอก
สองบุตรสาวตระกูลอี๋หน้าซีดทันที ราวกับเผชิญศึกใหญ่ กำด้ามกระบี่ที่เอวแน่น
อีกด้านหนึ่ง เฉา"หง"หยวนที่ก่อนหน้านี้ยังมีใจละโมบต่อซานเหนียงแซ่ฮู ต่างจากเมื่อครู่ บั้นท้ายห่อตัวแน่น ความใคร่ในสมองเย็นลงทันที สายตาเหลือบมองรอบตัวอย่างไม่หยุด พยายามหาเส้นทางหนีเอาชีวิตรอด
ส่วนปี้"อี้"เฉินทางด้านหลังเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ขาทั้งสองไร้เรี่ยวแรงจนถึงกับทรุดนั่งก้นกระแทกรถ
พวกเขาต่างเคยได้ยินชื่อเสียงอันโหดร้ายของซานเหนียงแซ่ฮูมาแล้ว ที่สำนักศึกษาจ้าวอู่เคยมีศิษย์ร่วมสำนักหลายคนไปล่องเรือในทะเลสาบพันแห่งตอนกลางคืน แล้วก็หายสาบสูญไป พอพบตัวอีกทีทั้งร่างเต็มไปด้วยรอยแส้ที่น่าสยดสยอง เจ็ดช่องเปิดทั้งเจ็ดถูกอุดด้วยขี้ผึ้งแดง ทว่าสีหน้ากลับมีความสุขอย่างน่าประหลาด
เรื่องนี้มิใช่ข่าวลือ หากแต่ผ่านการยืนยันจากสำนักศึกษามาแล้ว
ถึงตอนนี้ในสำนักศึกษายังมีประกาศล่าตัวซานเหนียงแซ่ฮูอยู่!
ลี่เหนียนเหลือบตามองวูบหนึ่ง บันทึกท่าทีของคนบนรถทั้งหมดไว้ในใจ แล้วส่ายหน้าอย่างรู้สึกขบขัน: