"อ... ครุศาสตร์อาวุโส สวัสดีครับ"
ลู่เทียนหมิงแทบไม่ต้องเดาเลยว่าใครกำลังยืนอยู่ตรงหน้า
ชายหนุ่มเพียงหนึ่งเดียวในโรงเรียนที่ครอบครองพลังจิตระดับ S ผู้ที่ยังไม่ทันเรียนจบก็ก้าวขึ้นสู่ระดับผู้ควบคุม อัจฉริยะเหนือมนุษย์ และชายในฝันของสาวๆ ทั่วทั้งโรงเรียน
ทั้งหล่อ นิสัยดี และบ้านร่ำรวย
ลู่เทียนหมิงเคยจินตนาการไว้หลายครั้งว่าถ้าเขาเป็นกู้หมิงเซียวจะเป็นอย่างไร
ถ้าเขาทำได้เก่งเท่ากู้หมิงเซียว เขาคงจะมีความกล้าพอที่จะสารภาพรักกับหลินอวี่อวี้ และอาจจะได้ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของชีวิต
แต่ท่านพี่คนนี้ไม่ใช่คนที่ลาพักการเรียนไปแล้วหรือ?
ทำไม ทำไมถึงมากับหลินอวี่อวี้ที่โรงเรียน?
นี่... นี่รถของท่านพี่กู้?
เมื่อนึกถึงสีหน้าอิดโรยของหลินอวี่อวี้ ลู่เทียนหมิงก็ยืนแข็งทื่ออยู่กับที่ แม้แต่รอยยิ้มฝืนๆ ก่อนหน้านี้ก็ยังฉายไม่ออก
"ชัดชัดว่าฉันมาเป็นคนแรก... ทำไมถึงเป็นแบบนี้?"
เสียงหัวใจที่สิ้นหวังของลู่เทียนหมิงดังก้องไปทั่วห้องถ่ายทอดสด
ในสายตาของกู้หมิงเซียว ห้องถ่ายทอดสดของลู่เทียนหมิงถูกปกคลุมไปด้วยข้อความวิ่งที่หนาแน่นในพริบตา
[ตาเล็กๆ นี่เป็นใคร? ในเรื่องต้นฉบับมีตัวนี้ด้วยรึ? หน้าน่าชกจริงๆ]
[นี่คือการนอกใจรึเปล่า? นี่คือการนอกใจแน่นอน!]
[ลู่เทียนหมิง ไอ้หนูขี้แพ้ แกทำอะไรอยู่? ต่อยมันสิ!]
[กู้หมิงเซียว ตัดหัว.gif น่าจะเป็นคนนี้ ที่ปรากฏในเรื่องต้นฉบับ]
[เฮ้ย เดี๋ยวก่อน ดูเหมือนคนนี้จะเป็นคู่ของหลินอวี่อวี้นะ]
[คู่อะไรกัน? ไม่ใช่ตัวตลกนี่หรอ? ลู่เทียนหมิง แกรีบตั้งสติเร็ว เข้าสมาธิเร็ว! ใช้พลังราชาจิตของแกชกหน้ามันเข้าให้!]
...
อดทน ห้ามหัวเราะ
เมื่อเห็นจำนวนผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดของลู่เทียนหมิงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วและข้อความวิ่งที่หนาแน่น กู้หมิงเซียวก็พยายามอย่างสุดความสามารถที่จะเก็บรอยยิ้มแบบวายร้ายบนใบหน้า
สลับไปยังห้องถ่ายทอดสดส่วนตัวของเขา จำนวนผู้ชมก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เช่นกัน และมีผู้ชมจากห้องของลู่เทียนหมิงแห่กันเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย
กู้หมิงเซียวเอียงศีรษะเล็กน้อย มองลงมายังลู่เทียนหมิง แต่จุดสนใจในดวงตาไม่ได่อยู่ที่ตัวลู่เทียนหมิง
"นายอาจไม่รู้ว่าฉันเป็นใคร ฉันชื่อกู้หมิงเซียว ในอนาคตจะกลายเป็นผู้ครอบครองพลังจิตที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก"
ประโยคนี้แน่นอนว่าไม่ได้พูดกับลู่เทียนหมิง แต่พูดกับผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดต่างหาก
หลังจากพูดจบ กู้หมิงเซียวก็ยื่นนามบัตรใบหนึ่งให้ลู่เทียนหมิง
"หวังว่าเราจะได้เจอกันอีก และหวังว่าเราจะไม่ต้องเป็นศัตรูกัน"
มุมปากโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มอันตราย กู้หมิงเซียวมองลู่เทียนหมิงอย่างมีความหมาย แล้วจูงหลินอวี่อวี้เดินเข้าไปในโรงเรียน ทิ้งไว้เพียงรูปปั้นหินที่แตกสลายอย่างเงียบๆ
[แข็งแกร่งที่สุดในโลก? อย่าทำให้ฉันขำเลย คนแข็งแกร่งที่สุดในโลกคนก่อนถูกฟันกลางลำตัวไปแล้ว]
[บ้าแล้ว สุดท้ายเวอร์ชันรีเมคก็เป็นแค่ตัวตลก จะกล้าพูดแบบนี้กับพระเอกที่มีหัวใจราชาจิตได้ยังไง]
[พี่ชายที่เพิ่งเข้ามา คนนี้อาจจะไม่ใช่ตัวตลกจริงๆ ก็ได้ ผู้ชิงทรัพย์บวกพลังการฟื้นคืน นี่จะไม่ใช่ 'จอมพลังจิต' เวอร์ชันนักฟื้นคืนชีพใช่ไหม]
[หา? นักฟื้นคืนชีพ? หมายความว่าไง? นี่ไม่ใช่หนังการ์ตูนผู้ใหญ่!]
[เฮ้อ :-( น้องสาวหลินโดนจัดการไปแล้ว ต่อไปไป๋ไป่ปานกับฝูหลัวล่าคงต้องเจอชะตากรรมเดียวกันอีก]
[ให้ตายสิ! ฉันรับไม่ได้ กู้หมิงเซียว ไอ้ชาติชั่ว แกต้องตาย! อู๋เยว่ อู๋เยว่อยู่ไหน?]
...
ด่ากันเถอะ ด่ากันเถอะ แล้วจะกลายเป็นค่าความนิยมของฉันเอง
กวาดตามองข้อความวิ่งในห้องถ่ายทอดสดอย่างไม่เป็นทางการ กู้หมิงเซียวรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะถูกระบบเปลี่ยนเป็นพวกชอบถูกด่า ยิ่งถูกผู้ชมด่าก็ยิ่งอดยิ้มไม่ได้
อีกด้านหนึ่ง หลินอวี่อวี้แอบสะบัดมือออกจากการจับของกู้หมิงเซียว แล้วเงยหน้ามองชายหนุ่มที่ยิ้มแย้มอยู่ข้างๆ
เมื่อนึกถึงภาพการพบปะกับท่านพี่คนนี้ในอดีต หลินอวี่อวี้จึงได้ตระหนักว่ารอยยิ้มนั้นซ่อนใบหน้าที่น่าเกลียดเพียงใด
ความใฝ่ฝันที่เขินอายนั้นขมขื่นเพียงใด ตอนนี้หลินอวี่อวี้ได้ลิ้มรสชาติของความฝันที่แตกสลายอย่างเต็มที่แล้ว
"คุณจะทำอะไรลู่เทียนหมิง? พลังจิตของเขาแค่ระดับ D ไม่มีประโยชน์อะไรสำหรับคุณ"
ตอนนี้หลินอวี่อวี้เข้าใจแล้วว่าท่านพี่คนนี้คือสัตว์ร้ายที่กินคน เมื่อกี้มันอาจจะยื่นเขี้ยวเล็บไปหานักเรียนร่วมชั้นของเธอแล้ว
"ถ้าคุณจะทำร้ายเขา ฉันจะไปแจ้งความที่สำนักงานบริหารทันที!"
หลินอวี่อวี้กำหมัดแน่น เล็บแทบจะฝังลงไปในเนื้อ พยายามข่มขู่ด้วยพลังทั้งหมดที่มี
น้องสาวหลินเอ๋ย คำขู่ของเธอเหมือนการออดอ้อนเลย
กู้หมิงเซียวหัวเราะเยาะ มองหลินอวี่อวี้ด้วยแววตาเย้ยหยันเล็กน้อย
"เป็นห่วงเขาขนาดนั้น ชอบเขารึ? แต่เมื่อก่อนเธอไม่ใช่ชอบฉันหรอก? ไม่คิดว่าน้องสาวคนนี้จะเจ้าชู้ขนาดนี้นะ!"
"เขาเป็นเพื่อนของฉัน!"
จริงๆ แล้วก็ไม่เชิงว่าเป็นเพื่อนกัน แค่เหมือนโดนรังแกแบบเดียวกัน หลินอวี่อวี้เห็นเขาเหมือนเห็นตัวเองที่โดนรังแก
"แหะ ทำไมเธอต้องเป็นห่วงคนที่ไม่ควรเป็นห่วงตลอดเวลาด้วยล่ะ?"
กู้หมิงเซียวส่ายหัวเบาๆ พร้อมกับยิ้ม
"เขาเรียก ลู่เทียนหมิงใช่ไหม ก็เป็นคนที่สวมหน้ากากเหมือนกัน ฉันแนะนำว่าเธออย่าเข้าใกล้เขามากเกินไป เธออ่อนแอเกินไป ถ้าเข้าใกล้เขามากๆ จะตายได้อย่างน่าเวทนา"
ฟังจบ หลินอวี่อวี้เงยหน้าขึ้นมาอย่างตกใจ แต่เห็นว่าในดวงตาของกู้หมิงเซียวไม่มีความเท็จแม้แต่น้อย กลับกัน ยังมีความเป็นห่วงเธอแฝงอยู่เล็กน้อย?
โลกใบนี้แท้จริงแล้วเป็นแบบไหนกันแน่?
ใครสวมหน้ากาก ใครปฏิบัติต่อกันด้วยความจริงใจ?
หลินอวี่อวี้ไม่เคยรู้สึกว่าโลกนี้ช่างไร้สาระเช่นนี้มาก่อน เธอยืนงงอยู่กับที่
"ลาก่อน... หวังว่าเธอจะเล่นบทเดิมของเธอได้ดี"
กู้หมิงเซียวโบกมือ ไม่หยุดอยู่อีกต่อไป เดินตรงไปยังสำนักงานวิชาการของโรงเรียน
[สวมหน้ากากจริงๆ หรอ? ลู่เทียนหมิงไม่ใช่ตัวตลกมาตลอดหรอ?]
[ไอ้เวร! ลู่เทียนหมิงไม่ใช่ตัวตลก! ลู่เทียนหมิงคือราชาจิตผู้สูงศักดิ์!]
[ดูท่าหลินอวี่อวี้จะรอดพ้นตอนจบแบบเศร้าได้แล้วสินะ ทีมสร้างสุดยอด! ฉันก็ชอบน้องสาวหลินเหมือนกัน]
[ไม่ใช่พี่ชาย อู๋เยว่ยังมาไม่ถึงเลย ยังไงก็อาจจะโดนทำเป็นตุ๊กตาอยู่ดี แต่ครั้งนี้คงเป็นตุ๊กตากู้หมิงเซียวสินะ]
[มีอะไรให้ชอบในเนื้อเรื่องหรือคาแรกเตอร์ ไหนๆ ก็ชอบหนังสือการ์ตูนของเธออยู่แล้วนี่?]
...
พวกโรคจิต
กู้หมิงเซียวด่าในใจ ถึงแม้เขาก็อยากลองสัมผัสดูด้วยเหมือนกัน แต่เสียดายที่ระบบไม่มีฟังก์ชันนี้
ระหว่างถ่ายทอดสด เพื่อรักษาความเท่ของวายร้าย เขาไม่สามารถเปิดเผยรสนิยมส่วนตัวได้ และเมื่อปิดการถ่ายทอดสดแล้วอยู่กับหลินอวี่อวี้ตามลำพัง เขาก็รู้สึกว่าถ้าทำอะไรลงไปจริงๆ ก็คงเป็นคนเลวทรามจริงๆ
สิ่งที่เขาทำอยู่ตอนนี้ ล้วนเป็นเพียงแค่ความพยายามที่จะเปลี่ยนชะตากรรมอันน่าเศร้าของตัวเอง
ถึงแม้สุดท้ายจะต้องตาย อย่างน้อยก็ต้องตายอย่างมีสไตล์พอ
เขาจะไม่หันไปทางใต้บนเส้นทางแห่งโชคชะตา และจะไม่คิดถึงตัวตนในอดีต
สิ่งที่เขาต้องทำ มีเพียงแค่ก้าวไปทางเหนืออย่างไม่หยุดยั้ง!