ฉินซวงมองใบหน้าเปี่ยมความตื่นเต้นและปรารถนาของจั้นเสวี่ยโหรว สุดท้ายก็ได้แต่พยุงนางขึ้นบันได
"โหรวเอ๋อร์ เดินช้าๆ หน่อย"
"ท่านแม่วางใจได้ บิดาของหนูแข็งแรงขึ้นมากแล้ว!"
หลายคนทยอยกันขึ้นไปบนชั้น พ่อบ้านได้จัดคนไปสั่งอาหารแล้ว
จั้นเสวี่ยโหรวหอบหายใจขึ้นไปถึงชั้นห้า
เมื่อเห็นว่าทั้งชั้นห้าถูกจั้นเป่ยชางเหมาไว้ทั้งหมด เพียงเพื่อฉลองวันเกิดให้นาง นางก็ตื่นเต้นจนเลือดพลุ่งพล่าน
นี่ต่างหากคือชีวิตที่ลูกสาวสายหลักของตระกูลจั้นควรได้รับ
คนในตระกูลจั้นไม่ชอบความฟุ่มเฟือย แต่นางกลับชอบเสียเหลือเกิน
บนเวทีละครชั้นห้า นักแสดงที่อยู่หลังฉากได้แต่งหน้าทาแป้งเตรียมพร้อมไว้แล้ว รอคอยการแสดง
จั้นเสวี่ยโหรวใจเต้นระรัว นางได้ยินชื่อเสียงของงิ้วชื่อดัง เสี่ยวไป๋เกอ มานาน วันนี้ตั้งใจมาดูเขาคนเดียวเป็นพิเศษ
อีกสักครู่ นางจะได้ยินเสี่ยวไป๋เกอร้องเพลงให้นางคนเดียว!
มองไปทั่วเมืองติ้งอัน มีสตรีสูงศักดิ์คนไหนบ้างที่จะได้รับเกียรติเช่นนี้!
......
อีกด้านหนึ่ง คอกม้าที่จั้นหลานโดยสารมาค่อยๆ หยุดลง นางก้าวลงจากคอกม้า แล้วถูกพาเข้าไปในลานบ้านแห่งหนึ่ง
มีคนดึงผ้าปิดตาของจั้นหลานออก
จั้นหลานยกมือบังแสงที่จู่ๆ ก็สว่างจ้า สิ่งที่ปรากฏแก่ตาคือลานบ้านจำลองสวนจีน
ข้าวของในลานบ้านล้วนประณีตพิถีพิถันอย่างยิ่ง
ในลานบ้านที่สว่างไสวด้วยแสงไฟราวกับกลางวัน แปลงดอกไม้ ภูเขาจำลอง ศาลาเรือน หอสูง ทิวทัศน์เปลี่ยนไปทุกย่างก้าว
ดูท่าเจ้าของลานบ้านผู้นี้คงเป็นผู้ที่ใช้ชีวิตหรูหราและมีรสนิยม
"เชิญคุณหนูไปเถิด บนชั้นสูงสุด นายของข้ารออยู่แล้ว!"