งานเลี้ยงในราชสำนักยามค่ำคืน เชิญเฉพาะพระบรมวงศานุวงศ์เท่านั้น
จั้นหลานแต่งกายบางเบา สวมชุดยาวสีขาวนวล ศีรษะประดับปิ่นทองคำ มู่เหยียนสวมชุดยาวปักลายเมฆมงคลด้วยเส้นไหมสีเงินบนแพรสีน้ำเงิน รัดเกล้าผมด้วยมงกุฎหยก เขาจูงมือจั้นหลานมาถึงตำหนักหลินเต๋อ
ตำหนักนี้อยู่ใกล้กับพระราชฐานของฮ่องเต้เซวียนอู่เป็นอย่างยิ่ง
ท่ามกลางสายตาของผู้คน จั้นหลานและมู่เหยียนนั่งลง
จั้นหลานเงยหน้ามองฮองเฮาผู้ประทับ ณ ที่สูง
ผู้ที่นั่งตรงข้ามกับมู่เหยียนและจั้นหลานคือโหวหลินหยวน ซือยู่จาง วันนี้เขาก็มาเช่นกัน
จั้นหลานชำเลืองมองซือยู่จาง ใบหน้าเหลี่ยม ๆ ของเขาคล้ายกับฮ่องเต้เซวียนอู่ไม่น้อย ดวงตาเป็นประกายแจ่มใส
ซือยู่จางในชาติก่อนใช้ชีวิตเป็นโหวอย่างสงบสุข โชคดีที่เขาไร้ทายาท และยังเลี้ยงดูซือจวินให้เติบใหญ่ ชีวิตจึงค่อนข้างสุขสำราญ
จั้นหลานหลุบตาลง ความคิดมากมายพลุ่งพล่าน ในชาติก่อน จวนใหญ่ตระกูลจั้นถูกกล่าวหาว่าคิดกบฏ โหวหลินหยวนซึ่งเคยชื่นชมวีรกรรมของจั้นเป่ยชาง ด้วยเกรงว่าซือจวินจะระแวง จึงต้องการแสดงความจงรักภักดี ด้วยมือของเขาเองก็เผาแม่ของนาง ฉินซวง และน้องชาย จั้นเหิง ให้ตายทั้งเป็น
เจ้าแมวดำน้อยคลุ้มคลั่งไปทั่ว กัดตายองครักษ์ของเขา แต่สุดท้ายก็ถูกบ่าวของจวนโหวหลินหยวนทุบตีจนตาย
หนี้มีเจ้าของ ศัตรูมีตัวตน ในที่สุดนางก็ได้พบกับซือยู่จาง ความแค้นเหล่านี้ ถึงเวลาแล้วที่จะต้องชำระ
เมื่อคืนมู่เหยียนก็พูดแล้วว่าซือยู่จางอาจเข้ามายุ่ง และจริงดังคาด เขามาแล้ว
ซือจวินและไป๋ลู่ทั้งสองฝ่ายนั่งอยู่ที่โต๊ะด้านล่างเฉียงของนาง สีหน้าไม่สู้ดีนัก
เพราะเป็นงานเลี้ยงในจวน ไท่จื่อที่ถูกกักบริเวณก็มาเช่นกัน เขายังไม่เคยสถาปนาชายาผู้เป็นใหญ่ นั่งเปล่าเปลี่ยวอยู่ฝั่งตรงข้ามกับซือจวิน