หวังชิงเฉินมองไปที่หนังสือในมือของจั้นหลาน แล้วถามว่า "คุณหนูจั้นก็ชอบตำราแผนชั้นเชิงเหรอ"
จั้นหลานหยุดฝีเท้าแล้วตอบว่า "ใช่แล้ว ท่านหวังมาหาหนังสือเล่มนี้หรือ"
หวังชิงเฉินยิ้มบาง ๆ "ข้าได้ยินว่าการชิงอำนาจวางแผนและวิธีโต้วาทีภายในเล่มนี้น่าสนใจยิ่งนัก"
จั้นหลานยื่นหนังสือให้หวังชิงเฉิน "เนื่องจากท่านหวังชอบ ข้าก็ไม่ขอแย่งของรักของผู้อื่นหรอก"
จั้นหลานอ่านหนังสือเล่มนี้จบแล้ว เพียงแต่รู้สึกว่าเนื้อหาภายในน่าประทับใจจริง ๆ จึงอยากหยิบมาทบทวนอีกครั้งเท่านั้น
หวังชิงเฉินพยักหน้าว่า "ข้าจะไปแย่งของรักของคุณหนูจั้นได้อย่างไร ข้าทราบว่าในหอสมุดยังมีหนังสืออีกไม่กี่เล่มที่มีเนื้อหาดีเลิศในทำนองเดียวกัน ไม่ทราบว่าคุณหนูสนใจหรือไม่"
จั้นหลานเกิดความสนใจขึ้นทันที หวังชิงเฉินนั้นมุ่งมั่นศึกษาค้นคว้าหนังสือ อ่านกว้างขวางกว่านาง
จั้นหลานก็ยินดีที่จะอ่านหนังสือที่เขาแนะนำ ยิ่งไปกว่านั้น ในชาติก่อนหวังชิงเฉินคือนักวางอุบายที่เก่งกาจที่สุดของซือจวิน จั้นหลานอยากรู้ว่าสิ่งที่อยู่ในสมองของเขานั้นมาจากไหน
อีกทั้ง ยังฉวยโอกาสที่ซือจวินยังไม่ได้ดึงดูดหวังชิงเฉินเข้าฝ่ายตน นางก็อยากสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับหวังชิงเฉิน เพื่อว่าหวังชิงเฉินจะได้ไม่กลายเป็นคนของซือจวินอีก
"ขอบคุณท่านหวัง!" จั้นหลานพยักหน้า
หวังชิงเฉินกลั้นความปลื้มปิติที่เดือดพล่านในใจ แล้วพาจั้นหลานเดินเข้าไปในหอสมุดอีกครั้ง
ฝ่ายอื่น มู่เหยียนวันนี้ว่างงาน ถูกไป๋เฉินยุยงให้มาที่สำนักศึกษาอวิ๋นอิ่นด้วยกัน มู่เหยียนได้ยินมาว่าจั้นหลานก็มาที่สำนักแต่เช้า จึงปล่อยให้ไป๋เฉินเฮฮาตามอำเภอใจ