ต่อมา จั้นหลานก็เห็นรองแม่ทัพแห่งตงเว่ย ฟ่านเหยา ขี่ม้าขาวเข้ามา
นางรู้ดีว่าผู้นี้วิชาพุ่งทวนเป็นเลิศ ได้รับการถ่ายทอดอย่างแท้จริงจากแม่ทัพซ้าย เซี่ยหยวนจาง
แม้นางยังไม่เคยประลองฝีมือกับเซี่ยหยวนจาง แต่หากได้ลองเชิงกับฟ่านเหยาก็ไม่เลว
เมื่อทั้งสามคนยืนประจำที่แล้ว เย่ซิวหานก็ขี่ม้าขาว สวมเกราะทองคำ ถือทวนรบเข้ามา
เหล่าประชาชนตื่นเต้นกันยิ่งนัก ในยามนี้ราวกับได้เห็นแม่ทัพสี่นายผู้องอาจอยู่กลางสนามรบ
ซือยู่จางประกาศกฎ "แม่ทัพทั้งสี่ วันนี้เป็นการประลองทวนและม้า เริ่มจากจับคู่ประลองก่อน สองท่านที่ชนะจึงค่อยชิงชัยกัน"
จั้นหลานยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย นางกับเย่ซิวหานต่างรู้จักวิชาพุ่งทวนของกันและกันดีเกินไป ไม่จำเป็นต้องเปรียบเทียบให้มากความ
"ท่านจะเลือกใคร?" เย่ซิวหานดึงบังเหียนม้าข้างกาย จั้นหลานถามด้วยความอยากรู้
"ให้แม่ทัพจั้นเลือกก่อนเถิด!" นิ้วของเย่ซิวหานลูบคลำบังเหียนม้า
จั้นหลานยังไม่ทันเอ่ยปาก ก็ได้ยินไป่หลี่เจียงเอ่ยด้วยรอยยิ้มประจบ "ได้ยินชื่อเสียงแม่ทัพจั้นมานาน ข้าน้อยขอประลองด้วยสักหน่อยได้หรือไม่?"
คิ้วของเย่ซิวหานขมวดมุ่น เดิมทีเขาคิดจะเลือกไป่หลี่เจียงเอง เพื่อที่จั้นหลานจะได้ไม่ต้องปะทะกับคนเจ้าเล่ห์ผู้นี้
จั้นหลานเลิกคิ้ว "ได้สิ!"
นางอยากลองเชิงไป่หลี่เจียงดูสักหน่อย ที่สำคัญที่สุดคือ ภายในบ้านเมืองของตนจะพ่ายแพ้ให้ซีหรงไม่ได้
เย่ซิวหานกับฟ่านเหยามองจั้นหลานและไป่หลี่เจียงเลือกคู่ต่อสู้กันเรียบร้อยแล้ว
ฟ่านเหยาหันไปทางเย่ซิวหาน "แม่ทัพเย่ เชิญ!"
กลางสนามฝึกซ้อมอันกว้างใหญ่ ต่างฝ่ายต่างจับคู่ประลอง
ทวนเงินในมือจั้นหลานราวกับสายฟ้าสีเงิน พุ่งกวาดไปปะทะกับทวนรบที่ไป่หลี่เจียงพุ่งเข้ามาอย่างจัง ฝ่ามือทั้งสองข้างของทั้งคู่สั่นสะเทือน