เจียงซื่อถูกตีจนตาลายฟันหลุดไปหลายซี่ ปนเลือดคายออกมา
ยามนี้นางจึงรู้ว่าหญิงรับใช้ในจวนนี้มิใช่หญิงรับใช้ธรรมดาแน่นอน
"ข้าขอร้อง ท่านจงปล่อยผ่านพวกแม่ลูกเถิด!" เจียงซื่อคุกเข่าลงวิงวอน
จางเฉิงใบหน้าซีดเผือด เจ็บปวดยิ่งนัก ความสุขของเขาหมดสิ้นแล้ว เขาจะไม่เป็นบุรุษอีกต่อไป!
เขาสิ้นหวังทรุดกายลงนั่งกับพื้น รู้ดีว่าวันนี้หนีชะตากรรมไม่พ้น
เซียวเฉินหันไปทางหยินชุนกล่าวว่า "เจ้าเอาธนบัตรหนึ่งแสนตำลึงบนตัวพวกเขาไปได้แล้ว"
หยินชุนเดินมาหาเซียวเฉิน สายตาร้อนแรงจ้องตาของเซียวเฉิน
"คุณชายผู้นี้ หนึ่งแสนตำลึงข้าไม่เอาก็ได้ แต่คืนนี้ท่านไปกับข้าหน่อยเป็นอย่างไร"
เซียวเฉินกัดฟันกล่าวเสียงเบา "สุนัขจิ้งจอกหน้ากากเงิน เจ้าจงหุบปาก!"
นางยิ้มเย้ายวน ใช้นิ้วแตะกางเกงของเซียวเฉินเบา ๆ แล้วกล่าว "บุรุษเอ๋ย เจ้าช่างไร้เยื่อใยจริง!"
พูดจบนางยิ้มเย้าแหย่ส่งสายตาไปทางจางเฉิงหนึ่งที เสียงพลันห้าวขึ้น กลายเป็นเสียงบุรุษโดยแท้
"เป็นพวกเจ้าชู้จริง ๆ คิดว่าเจ้าเคยลูบคลำข้ายังน่าขยะแขยงนัก!" สุนัขจิ้งจอกหน้ากากเงินฉีกเสื้อผ้าและหนังเทียมออก กลายเป็นบุรุษผิวขาวผ่องคนหนึ่ง
หน้าตาเขาดีไปตามรูป หลังถอดการปลอมแปลงออกแล้ว ส่วนสูงก็ดูสูงขึ้นมาอีกบ้าง
จางเฉิงสิ้นสติ เขาลูบคลำและจูบทั้งหมดล้วนเป็นหนังเทียม อีกฝ่ายแท้จริงเป็นบุรุษ!
เจียงซื่อตกใจจนไม่กล้าพูดอะไรนางเอามือปิดหน้า ใช้สมองอันไม่หลักแหลมคิดหาทางหนี