พอผู้ดำเนินรายการพูดจบ ป้ายไม้ในมือของแขกในงานก็ยกสูงขึ้นไปอีก
"วันนี้เราเริ่มจากแขกแถวหน้าก่อน ทุกท่านล้วนมีโอกาส ไม่ต้องรีบร้อน"
บางคนผิดหวัง ทาสผีในตลาดผีเหล่านี้โดยพื้นฐานล้วนเป็นผู้ชายโหดร้ายทารุณ วันนี้ได้หญิงชั่วร้ายเช่นนี้มา และยังเป็นหญิงที่เคยเลื่องชื่อไปทั่วเมืองติ้งอัน ต่างก็อยากจะทรมาน"หญิงอัจฉริยะ"ผู้นี้
ชื่อเสียงในอดีตของจั้นเสวี่ยโหรวไม่ได้นำสิ่งดี ๆ มาให้หล่อนแม้แต่น้อย ยิ่งชื่อเสียงในอดีตสูงเท่าใด หลังจากทำชั่วแล้วก็ยิ่งถูกผู้คนเหยียบย่ำลงไปอย่างแรงเท่านั้น!
รูม่านตาของจั้นเสวี่ยโหรวเลื่อนลอย ร่างกายสั่นเทิ้มอย่างควบคุมไม่ได้
ทันใดนั้น ร่างของหล่อนก็หมดเรี่ยวแรงโดยสิ้นเชิง ข้อมือถูกใครบางคนจับไว้ แขนถูกห้อยขึ้น เท้าเพียงเขย่งแตะพื้น คบเพลิงและโคมไฟส่องใบหน้าของหล่อนสว่างไสว รอบข้างมืดมิดไปหมด หล่อนดั่งแกะที่รอการเชือด คอยท่าผู้คนใต้เวทีจะลงทัณฑ์หล่อน
หล่อนอยากจะร้องขอความช่วยเหลือเสียงดัง แต่แม้แต่ปากก็ยังอ้าไม่ออก
ผู้ดำเนินรายการมองไปยังแขกใต้เวที "ท่านทั้งหลาย วันนี้จั้นเสวี่ยโหรวจะต้องทนรับการกัดกินของหนอนและทรมานด้วยเข็มหนึ่งครั้ง อีกทั้ง..."
น้ำเสียงของเขาหยุดไปครู่หนึ่ง เพราะเขาเห็นตัวอักษรบนป้ายไม้ แขกผู้นี้กลับมีนิสัยโหดร้ายเช่นนี้จริง ๆ
ท่ามกลางความคาดหวังของฝูงชน เขาแผดเสียงขึ้นว่า "อีกทั้งยังมีแขกท่านหนึ่งประสงค์จะให้ถอนเล็บทั้งสิบของนาง!"
แขกในงานส่งเสียงโห่ร้องด้วยความตื่นเต้น จั้นเสวี่ยโหรวตกใจกลัวจนสั่นเทิ้ม รูม่านตาขยาย ร่างกายสั่นไหวราวใบไม้ในฤดูใบไม้ร่วงที่ต้องลมบนยอดไม้ ไหวเอนคล้ายจะร่วงหล่นลงมา