จั้นหลานเดินตรงไปจนสุดซอย แล้วหยุดยืนอยู่หน้ากำแพงแห่งหนึ่ง เคาะอิฐสามครั้ง
กำแพงที่เคยตันค่อย ๆ ล้มลงอย่างเป็นระเบียบ ใต้กำแพงมีกลไกควบคุมการเปิดปิด จั้นหลานก้าวเข้าไป
อ้อมต้นหวยใหญ่สามต้น เข้าไปในเรือนทรุดโทรมหลังหนึ่ง จั้นหลานเดินลงบันไดเข้าสู่ทางลับ
เสียงอันทรงพลังดังมาจากปลายทางลับ "ท่านมาเพื่อซื้อของ หรือมาขายของ?"
จั้นหลานสวมชุดฝึกสีดำทั้งชุด สวมหมวกคลุมหน้า นางรูปร่างสูงอยู่แล้ว ก่อนออกมายังพันผ้าอกแน่น ดูภายนอกไม่ต่างจากบุรุษ
"ทั้งซื้อและขาย!" จั้นหลานตอบ
ประตูลับสามบานเปิดออกทีละบาน จั้นหลานตามเด็กชายคนหนึ่งเข้าไปในวังใต้ดิน
เด็กชายรูปงามเหลือเกิน ต่างกับบรรยากาศมืดหม่นของวังใต้ดินอย่างสิ้นเชิง จั้นหลานชำเลืองเห็นจี้หยกห้อยคอของเขา ดูมีค่าไม่น้อย
วังใต้ดินมีสามชั้น หรูหราโอ่อ่า ไฟส่องสว่างทั่ว
จีหลินวังใต้ดินเป็นหน่วยงานข่าวกรองของชาวบ้าน เมื่อเทียบกับหอฟังฝนของฮ่องเต้เซวียนอู่แล้ว ต่างก็มีจุดเด่นเป็นของตัวเอง
เพียงแต่ว่า ฝ่ายหนึ่งติดต่อกับชาวบ้าน อีกฝ่ายรับใช้ราชสำนักเท่านั้น
ย่าแก่คนหนึ่งนั่งอยู่บนที่สูง ใบหน้าคลุมด้วยผ้าคลุมหน้าสีดำ ผมขาวดอกเลาเสียบปิ่นทองคำหนึ่งอัน
นางจ้องจั้นหลานด้วยดวงตาที่นิ่งสงบราวบ่อน้ำโบราณ เสียงพูดแหบพร่า
"เราจีหลินวังใต้ดิน เก็บรวบรวมเฉพาะข่าวกรองที่มีคุณค่า คุณหนูเป็นคนใจกล้า กล้ามาคนเดียวเช่นนี้ หากข่าวที่เจ้านำมามีค่าไม่ได้หรือเป็นเท็จ ระวังชีวิตของเจ้า!"
จั้นหลานคิดในใจ: ช่างเป็นสายตาที่เฉียบแหลม! นางห่อหุ้มตัวมิดชิดขนาดนี้ ฝ่ายตรงข้ามกลับมองออกในทีเดียวว่านางเป็นหญิง