หลี่ซุ่ยมองไปยังคนที่อยู่ด้านหลัง แล้วค้อมศีรษะกล่าว "ฝ่าบาท ข้าน้อยขออภัย ที่ข้าน้อยล้มเหลว"
คบเพลิงในถ้ำถูกจุดขึ้น ส่องแสงสว่างบนใบหน้าของซือจวิน
แท้จริงแล้ว คืนนี้หลี่ซุ่ยควรจะพาจั้นหลานที่ถูกวางยาเสน่หาเข้ามาที่นี่ จากนั้นเขาก็จะแสร้งทำเป็นผ่านมาพบแล้วเข้าช่วยเหลือ จั้นหลานที่ถูกยาเสน่หาครอบงำ ย่อมต้องหาผู้ชายมาแก้พิษอย่างแน่นอน
ขอเพียงคืนนี้ทำให้หล่อนกลายเป็นคนไม่บริสุทธิ์ มู่เหยียนก็จะไม่รับหล่อนอีกต่อไป
ไม่มีทางใดที่จะทำให้หญิงสาวเจ็บปวดยิ่งกว่าวิธีนี้ และในขณะเดียวกันก็ได้แก้แค้นมู่เหยียนไปด้วย
เขาจงใจหาคนหน้าใหม่อย่างหลี่ซุ่ยเช่นนี้ จั้นหลานที่ถูกยาเสน่หาจะยอมมอบตัวให้เอง อีกฝ่ายก็ไม่อาจหาหลักฐานมาพิสูจน์ได้ว่าเขาเป็นผู้อยู่เบื้องหลัง
น่าเสียดาย แผนการล้มเหลว!
ซือจวินมองนิ้วที่ขาดของตนเองแล้วถาม "เหตุใดจึงล้มเหลว? ข้ามิได้สั่งให้เจ้าใช้ชีวิตของหญิงอีกสองคนมาข่มขู่ให้นางยอมจำนนหรือ?"
จั้นหลานเป็นลูกเลี้ยงของตระกูลจั้น หล่อนจะต้องปกป้องคนในตระกูลจั้นอย่างแน่นอน
"ฝ่าบาท หญิงผู้นั้นมีวิชาตัวสูงส่งยิ่งนัก อีกทั้งยังมีอดมืดคอยคุ้มกันอย่างลับ ๆ มิใช่เรื่องง่ายที่จะลักพาตัวนางมาได้" หลี่ซุ่ยตอบตามความจริง
แววตาของซือจวินมืดครึ้ม พลาดโอกาสเช่นนี้ไป เมื่ออีกฝ่ายระวังตัวแล้ว ครั้งหน้ายิ่งลงมือยากยิ่งขึ้นไปอีก
หลี่ซุ่ยจงใจถาม "ฝ่าบาท นางเป็นใครกันแน่?"
ซือจวินเหลือบมองเขาคราเดียว "สิ่งใดไม่ควรถาม ก็อย่าถาม"