มู่เหยียนหันสายตามองไปที่ใบหน้าของไป๋เฉิน แล้วเอ่ยเสียงดังว่า "ท่านอ๋องแห่งเจิ้นหนาน ไป๋เฉิน เราแต่งตั้งเจ้าเป็นผู้บัญชาการกองเรือ จงสร้างกองเรือรบของแคว้นต้าหยู่ให้บุกทะยานไร้ผู้ต้านทาน!"
ไป๋เฉินกำลังเผลอคิดฟุ้งซ่านถึงเรื่องบางอย่าง จู่ๆ ก็ถูกมู่เหยียนเรียกชื่อขึ้น เขารู้ดีว่าพี่ใหญ่ให้ตนเข้าวังวันนี้ย่อมมีเรื่องใหญ่แน่นอน จึงไม่ตื่นตระหนก พยักหน้ารับคำว่า "รับทราบ กระหม่อมจะไม่ทำให้ฝ่าบาทผิดหวัง"
จงซวนเหลียงมองไป๋เฉินหนึ่งครั้ง ท่านอ๋องคุณชายเสเพลคนนี้จะเป็นผู้บัญชาการกองเรือได้จริงหรือ?
ไป๋เฉินดังชื่อเรื่องความหัวรั้นที่สุดในหมู่บุตรีบุตรชายตระกูลสูงศักดิ์ ไม่เคยเห็นเขาทำเรื่องจริงจังสักอย่าง!
ไม่แปลกใจเลยที่บุตรีของเขามองไม่เห็นค่าเจ้าสำราญท่านอ๋องคนนี้ เสนาบดีกรมยุติธรรมอย่างเซียวเฉินยังจะน่าเชื่อถือกว่า
ขณะที่เหล่าขุนนางกำลังตกตะลึงกับการที่ไป๋เฉินกลายเป็นผู้บัญชาการกองเรือ มู่เหยียนก็กล่าวต่อว่า "เรายังมีการแต่งตั้งอีก หลี่ซุ่ยผู้เดินทางไปซีหรงฆ่าศัตรูนับไม่ถ้วนและรบชนะทุกครั้ง ให้ดำรงตำแหน่งรองผู้บัญชาการกองเรือ"
เหล่าขุนนางฝ่ายพลเรือนและทหารตามสายตาของมู่เหยียนมองไปที่ประตู ชายหนุ่มคนหนึ่งก้าวข้ามธรณีประตูสูงตระหง่าน เดินเข้ามาแล้วคุกเข่าลงต่อหน้ามู่เหยียน
"กระหม่อมรับพระราชโองการ!"
เสียงของหลี่ซุ่ยก้องกังวาน ความฝันของเขาคือการก่อตั้งกองเรือรบ ไม่คิดว่าฮ่องเต้พระองค์ปัจจุบันจะทรงเข้าใจเขาได้ลึกถึงเพียงนี้!
เขาเงยหน้าขึ้นเล็กน้อยเห็นฮองเฮากำลังมองเขาพร้อมรอยยิ้มบาง บางทีอาจจะจริงอย่างที่จั้นหลานว่าไว้ ทั้งสองเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่ชาติปางก่อน จั้นหลานจึงเข้าใจเขาได้ลึกซึ้ง และทูลเสนอชื่อเขาต่อฮ่องเต้เจี้ยนอัน!