เหล่านักฆ่าที่ซุ่มอยู่ในความมืด เคลื่อนพลอย่างรวดเร็วภายใต้แสงจันทร์
คนกลุ่มหนึ่งสวมชุดราตรี เคลื่อนที่อย่างรวดเร็วเข้าล้อมรถม้าของจั้นหลาน และเข้าปะทะกับเหล่าอดมืดของนาง
เมื่อนักฆ่าเปิดม่านรถม้าออก กลับพบว่าภายในคันรถมีเพียงก้อนหินใหญ่ก้อนเดียว
หัวหน้าโจรตะโกนขึ้นว่า "ผิดแผนแล้ว รีบไป!"
ทันใดนั้น ด้านไกลมีหญิงสาวคนหนึ่งสวมชุดบุรุษสีดำ ประดับมงกุฎทองคำ ผมผูกหางม้าปลิวไสวตามสายลม ขี่ม้าควบเข้ามา ถือทวนรบอยู่ในมือ
เบื้องหลังนางคือเหล่านางอดมืดนับร้อยคนที่ขี่ม้าควบเข้ามา พวกเขาถือธนูหน้าไม้เข้าล้อมนักฆ่าไว้เป็นวงแหวน
จั้นหลานนั่งอยู่บนหลังม้า แสงไฟจากคบเพลิงต้องใบหน้าของนาง สีหน้าเย็นชาจ้องไปยังนักฆ่าสิบกว่าคนนั้น
การสังหารเริ่มต้นขึ้นในชั่วพริบตา จั้นหลานพบในไม่ช้า ว่านักฆ่ากลุ่มนี้มีฝีมือเหนือชั้น
"จับเป็น!" จั้นหลานตวาดขึ้นเสียงดัง เหล่าอดมืดพุ่งเข้าใส่นักฆ่าพร้อมกัน
หัวหน้าโจรต่อสู้กับจั้นหลานตลอดเวลา ฝีมือของเขาดุดันยิ่ง ทุกดาบที่ฟาดลงมาล้วนต้องการให้จั้นหลานตายคามือในคราวเดียว
ทวนรบของจั้นหลานแทงทะลุกระดูกหัวไหล่ของเขา ก่อนจะถีบร่างเขาล้มคว่ำลงกับพื้น
อดมืดที่จั้นหลานพามา อาศัยกำลังพลที่เหนือกว่า เข้าควบคุมตัวคนอื่น ๆ ไว้ได้อย่างรวดเร็ว
พวกเขาเป็นอดมืดที่ผ่านการฝึกฝนมาเป็นอย่างดี ในพริบตาก็ล้วงเอาเม็ดยาพิษออกจากปากของนักฆ่าเหล่านั้นได้เป็นคนแรก
เท้าของจั้นหลานเหยียบอยู่บนตัวหัวหน้าโจร เสียงเย็นชาเอ่ยถามว่า "พูดมา ใครส่งเจ้ามา หากมีคำเท็จแม้แต่ครึ่งคำ ตาย!"
หัวหน้าโจรกลับหัวเราะขึ้นมาในทันใด "นางไม่กล้าฆ่าข้าหรอก คนของข้าจับตัวประกันได้แล้ว!"
หัวใจของจั้นหลานกระตุกวาบ ตั้งแต่ที่นางรู้ว่าในคืนวันแต่งงานมีคนบุกเข้าไปในจวนอ๋องผู้สำเร็จราชการ นางก็ระมัดระวังมาโดยตลอด เพราะนางไม่รู้ว่าคนพวกนั้นจะหมายเอาชีวิตนาง หรือว่ามู่เหยียนกันแน่