จั้นหลานควบม้าศึกสีแดงเกาลัดไล่ตามเจ้าแมวดำน้อยไปตลอดทาง บนหลังม้า จั้นหลานก้มตัวรับลมหนาว ร่างกายโยนขึ้นลงตามจังหวะควบม้า นางลอบคิดในใจว่า "แม่ น้องชาย เจ้าแมวดำน้อย ผู้ที่สังหารพวกเจ้าชาตินี้ ข้าจะล้างแค้นให้จงได้!"
เจ้าแมวดำน้อยวิ่งไปพลางดมกลิ่นบนพื้นไปพลาง มันเดินบ้างหยุดบ้าง ความเร็วค่อย ๆ ลดลง
จั้นหลานเห็นกิริยาของเจ้าแมวดำน้อยก็รู้ได้ทันทีว่า ที่ซ่อนตัวของซือยู่จางคงอยู่แถวนี้แล้ว นางมองไปทางเหล่าอดมืด พลางกล่าวว่า "ทุกคนระวังตัวด้วย ซือยู่จางอาจซ่อนตัวอยู่แถวนี้"
เหล่าอดมืดรีบเคลื่อนพลเข้ามาใกล้
เจ้าแมวดำน้อยดมกลิ่นบนพื้นไม่หยุด ครู่หนึ่ง ในที่สุดมันก็หยุดอยู่หน้าต้นไม้แห้งต้นหนึ่ง จั้นหลานเห็นต้นไม้แห้งใหญ่โตขนาดสองคนโอบยังไม่รอบแล้ว ก็กลับตัวลงจากหลังม้า
เหล่าอดมืดตรวจสอบโดยรอบว่าไม่มีกลไกซ่อนเร้นใด ๆ แล้ว ก็รีบเข้าล้อมต้นไม้แห้งนั้นไว้
จั้นหลานเดินเข้าไปใกล้ ใช้นิ้วเคาะที่ลำต้นไม้แห้ง นางได้ยินเสียงก้องกังวานจากข้างใน แสดงว่าลำต้นกลวง
จั้นหลานถอยหลังหนึ่งก้าว แล้วกวักมือเรียกเจ้าแมวดำน้อย เจ้าแมวดำน้อยทำท่าทางถือตัว วิ่งมาหยุดอยู่ตรงหน้านาง
จั้นหลานกล่าวเสียงดังขึ้นไปทางลำต้นไม้ว่า "ซือยู่จาง ข้ารู้ว่าเจ้าซ่อนอยู่ข้างใต้ รีบออกมาเสียเถิด หากไม่ออกมา ข้าจะสั่งคนตัดต้นไม้นี้ทิ้ง!"
ลำต้นไม้ไม่มีวี่แววเคลื่อนไหวใด ๆ ในชั่วอึดใจถัดมา จูเว่ยยกกระบี่ขึ้นแทงเข้าไปในลำต้นไม้
ลำต้นกลวงถูกแทงทะลุในทันใด จั้นหลานแววตาหม่นลง สมดังที่นางคาดไว้
จั้นหลานยังไม่ได้ยินความเคลื่อนไหวจากใต้ลำต้นไม้ นางหัวเราะเย็นชากล่าวว่า "จูเว่ย จุดไฟเผาต้นไม้ แล้วใช้ควันไล่คนให้ออกมา"