มู่เหยียนมองดวงตานางแล้วกล่าวว่า "หลานเอ๋อร์ ยังจำได้หรือไม่ ว่าตอนนั้นข้าแย่งไข่มุกเรืองแสงสองเม็ดที่ฮ่องเต้เซวียนอู่พระราชทานให้ท่านพ่อตามาได้"
จั้นหลานพยักหน้า มู่เหยียนกล่าวต่อไปว่า "ไข่มุกเรืองแสงทั้งหมดมีสิบเม็ด ภายในซ่อนความลับเรื่องชาติกำเนิดของข้าไว้"
จั้นหลานเบิกตากว้าง ตั้งใจฟัง
"เมื่อตอนนั้น แคว้นหนานจิ้น ตงเว่ย เป่ยเย่ และซีหรง ยังเป็นสี่แคว้นเล็ก เพื่อรักษาความสมดุล แคว้นเล็กแต่ละแคว้นจึงต้องส่งองค์ชายมาเป็นตัวประกันยังแคว้นจงโจว"
"องค์ชายที่แคว้นหนานจิ้นส่งไป ก็คือซือเสวียนอี้ ราชบิดาของฮ่องเต้เซวียนอู่ ใช่หรือไม่?" จั้นหลานเอ่ยถาม
มู่เหยียนพยักหน้า "ใช่เขา ข้าเปิดไข่มุกเรืองแสงทั้งสิบเม็ดแล้ว ในสองเม็ดที่ข้าเปิดในห้องของเจ้า เม็ดหนึ่งบันทึกไว้ว่าซือเสวียนอี้ข่มขืนมารดาของข้า สุดท้ายก็ให้กำเนิดข้ามา มารดาของข้าเกลียดชังซือเสวียนอี้จนสุดหัวใจ"
จั้นหลานเข้าใจอย่างถ่องแท้แล้ว ว่าทำไมมู่เหยียนจึงไม่ไว้หน้ากับคนในตระกูลซือแม้แต่น้อย ถึงขนาดต้องกำจัดพวกเขาให้สิ้นซาก!
ที่แท้เป้าหมายของพวกเขากลับเหมือนกันอย่างน่าประหลาด
"มู่เหยียน เจ้าหน้าเหมือนมารดาของเจ้าใช่หรือไม่?" จั้นหลานมองใบหน้าอันงดงามดั่งเซียนของมู่เหยียนแล้วเอ่ยถาม
นางชาติก่อนเมื่อครั้งเป็นฮองเฮา เคยเห็นภาพวาดของซือเสวียนอี้ ฮ่องเต้องค์ก่อนในวังหลวง แต่เมื่อเทียบกับรูปลักษณ์ของมู่เหยียนแล้ว ยังมีความแตกต่างอยู่มาก
อีกทั้งซือเสวียนอี้สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังหนุ่ม อย่างนั้นหรือจะมีเรื่องราวอะไรซ่อนอยู่?
มู่เหยียนส่ายหน้าแล้วกล่าวว่า "นางมีหน้าตาอย่างไร ข้าหวนระลึกได้เพียงเลือนราง นางทอดทิ้งข้า หรือบางทีนางอาจยังมีชีวิตอยู่ ตั้งแต่อายุสิบขวบ ข้าก็อยู่เพียงลำพัง อย่างไรก็ตาม ข้ายังคงรู้สึกขอบคุณนางที่ให้ชาติกำเนิดนี้แก่ข้า ทหารเก่าแห่งแคว้นจงโจวไม่เคยทอดทิ้งข้า"