จูเว่ยได้รับรายงานจากอดมืดที่ออกตามหามือสังหาร ทราบว่าซือยู่จางซ่อนตัวอยู่ที่ใด ก่อนออกเดินทาง เขายังต้องกราบทูลนายท่านและท่านแม่นายให้ทราบก่อน
จั้นหลานได้ยินเสียงของคนทั้งสองนอกประตู ก็รีบเดินเข้ามาทันที
ชาติก่อนซือยู่จางฆ่ามารดาของนางและน้องชายจั้นเหิง ยังสั่งคนทุบตีเจ้าแมวดำน้อยจนตาย คนผู้นี้ไม่ว่าจะอย่างไรนางก็ไม่มีวันปล่อยเขาหลุดรอดไปง่ายๆ
"พาข้าไป" แววตาเกลียดชังของจั้นหลานตกอยู่ในสายตาของมู่เหยียน ปู่ของจั้นหลานตายที่เมืองหลินเปียน เรื่องนี้นับรวมกับซือยู่จางได้ด้วย ยิ่งบวกกับการที่ซือยู่จางและซือเหยาเคยคิดร้ายต่อจั้นหลาน ไม่ว่าจะอย่างไร จั้นหลานก็ไม่มีวันปล่อยอีกฝ่ายไปง่ายๆ
ท่านแม่นายจะไปด้วยกัน จูเว่ยตัดสินใจไม่ถูก เขามองไปที่มู่เหยียน เรื่องอันตรายเช่นนี้โดยทั่วไปเขาต้องถามความเห็นนายท่านก่อน
โดยเฉพาะเรื่องของท่านแม่นาย ย่อมเป็นเรื่องใหญ่ยิ่ง
มู่เหยียนก้มหน้าลง เพียงแค่จูเว่ยบอกว่าหาเจอตัวแล้ว โดยพื้นฐานคนผู้นั้นก็อยู่ในกำมือ หนีไม่พ้นแล้ว
"หลานเอ๋อร์ พรุ่งนี้มีพิธีใหญ่ ข้าต้องเตรียมการบางอย่าง เจ้าไปกับจูเว่ยได้หรือไม่?"
มู่เหยียนรู้ว่าจั้นหลานต้องฆ่าซือยู่จางด้วยมือตนเองแน่ ก็ปล่อยให้นางจัดการตามใจชอบ
จั้นหลานโค้งมุมปาก "ได้"
......
จั้นหลาน จูเว่ย และอดมืดร่วมกันเดินทางไปยังชานเมือง
ในรถม้าที่เคลื่อนไป จั้นหลานมองไปที่จูเว่ย "จูเว่ย ในการโจมตีซีหรง เจ้าก็บาดเจ็บด้วยใช่หรือไม่?"