ซือจวินสายตาน้ำแข็ง ก้มหน้าลงนิ่งมองผังแปดทิศบนพื้น
ในใจมิใช่ว่าไม่ร้อนรนเลยแม้แต่น้อย
ตรงกันข้าม เขากำลังครุ่นคิดว่า แผนการอันรอบคอบไร้ช่องโหว่ของเขานั้น แท้จริงแล้วมันพลาดตรงไหน?
ศัตรูของเขาคือตระกูลจั้น หรือว่าจั้นหลาน หรือว่าเป็นองค์ชายองค์อื่น?
ลายมือของเขามิเคยแพร่หลายสู่ภายนอก เหตุใดจึงมีคนเลียนแบบลายมือของเขาได้ ถึงขั้นเหมือนจริงจนแยกไม่ออก
หากมิใช่เพราะเขาเห็นกับตาว่าจดหมายเหล่านั้นถูกเผาทำลายไปแล้ว เขาก็คงคิดว่าตนเองเผาผิดฉบับเสียแล้ว
ซือจวินสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเตือนสติตนเอง ห้ามเผยสีหน้าหวาดหวั่นหรือกังวลออกมาแม้แต่น้อย
ยิ่งเขาเป็นเช่นนี้ บิดาของเขากลับยิ่งเห็นความแตกต่างระหว่างเขากับองค์ชายโง่เขลาอีกสามคน
ฮ่องเต้เซวียนอู่กวาดตามองบุตรชายทั้งสี่ของตนขึ้นลงจริงดังที่คิด
ซือจวินคือผู้ที่งดงามทั้งรูปโฉม กิริยา และนิสัยใจคอ เหนือกว่าผู้อื่นในสี่คนนี้จริงๆ
พระองค์มิได้พบพานบุตรนอกสมรสผู้นี้ถึงสองปีแล้ว
บัดนี้ ทรงเห็นเขางดงามสง่าผ่าเผยเช่นนี้ ในพระทัยก็เกิดความยินดีขึ้นมาเล็กน้อย
ฮ่องเต้เซวียนอู่ทรงครุ่นคิดว่า หากพระองค์อยู่ยั่งยืนยืนยาวย่อมได้เสวยความเจริญรุ่งเรืองสิบพันปี หากวันใดพระองค์สวรรคต สักวันให้มู่เหยียนมาคอยช่วยเหลือซือจวิน ก็อาจเป็นทางเลือกที่ดีไม่น้อย
แต่ทรงคิดไปคิดมา ก็นึกขึ้นได้ว่า หากเรื่องนี้เป็นฝีมือของซือจวินจริง กลยุทธ์และความกล้าหาญของบุตรชายผู้นี้ก็ช่างน่ากลัวยิ่งนัก...
บางที ซือจวินอาจลงมือกับองค์ชายน้องทั้งสามของเขาก็เป็นได้ พอนึกถึงตรงนี้ ฮ่องเต้เซวียนอู่รู้สึกเหมือนมีสายลมเย็นเฉียบพัดผ่านแผ่นหลัง ในฤดูร้อนทว่ากลับทำให้พระองค์รู้สึกหนาวสะท้านขึ้นมา