หน้าร้านเครื่องหยกของตระกูลหลี่ เหล่าประชาชนเงียบกริบเพราะคำพูดของเจ้าเมืองเจ้า ถึงขนาดที่เข็มตกก็ยังได้ยิน
ครู่ต่อมา สวี่ชุนที่ลืมหายใจก็พลันตั้งสติได้... รองผู้บัญชาการกองเรือ!
เมื่อครู่เจ้าเมืองเจ้าเรียกหลี่ซุ่ยว่ารองผู้บัญชาการกองเรือ
ผู้บัญชาการทหารดำรงตำแหน่งชั้นสอง รองผู้บัญชาการกองเรือดำรงตำแหน่งชั้นสองรอง!
หลี่ซุ่ยเป็นขุนนางชั้นสองของราชสำนัก!
เป็นไปได้อย่างไร!
คำพูดของเจ้าเมืองเจ้าทำให้เขารู้สึกเสียวสันหลัง ขนลุกซู่
หัวหน้ามือปราบหลี่ก็ถูกคำพูดของท่านเจ้าเมืองทำให้ขาทั้งสองข้างอ่อนแรงจนแทบยืนไม่อยู่ สองมือปราบที่อยู่ข้างหลังต้องเข้าไปประคองไว้
หลี่ซุ่ยกลายเป็นท่านผู้บัญชาการทหารชั้นสองรองของราชสำนักได้อย่างไร!
แม้ประชาชนจะไม่รู้ว่ารองผู้บัญชาการกองเรือเป็นขุนนางชั้นใด แต่จากท่าทีความเคารพของเจ้าเมืองเจ้าแล้ว หลี่ซุ่ยต้องได้เป็นขุนนางใหญ่เป็นแน่!
เพื่อนบ้านที่รู้จักหลี่ซุ่ยตื่นเต้นยิ่งนัก! ต่อไปนี้ตรอกของพวกเขามีขุนนางใหญ่แล้ว ต่อไปจะไม่มีใครกล้ามารังแกพวกเขาอีก!
บิดามารดาของหลี่ซุ่ยมองบุตรชายด้วยความประหลาดใจ หลี่ซุ่ยไปวังหลวงมาครั้งเดียว ก็ได้เป็นขุนนางแล้วหรือ?
สองสามีภรรยาเก็บงำความยินดีในใจไว้ แล้วคำนับท่านเจ้าเมืองอย่างนอบน้อม
ท่านจ้าวรีบประคองคนทั้งสองขึ้น "ไม่ได้ๆ ท่านหลี่เป็นรองผู้บัญชาการกองเรือ เป็นขุนนางชั้นสองรองของราชสำนัก ท่านทั้งสองเป็นบิดามารดาของท่านหลี่ ไหนเลยจะมีเหตุให้ข้าน้อยคำนับตอบ ข้าน้อยเป็นผู้น้อย สมควรคำนับท่านทั้งสองต่างหาก!"
ว่าจบ เจ้าซินก็คำนับบิดามารดาของหลี่ซุ่ย