ทหารครัวเห็นแม่ทัพใหญ่กริ้ว ก็รีบไปตามคนมารับทันที
ไม่นาน เจ้ากรมขนส่งเสบียงก็มาถึงเบื้องหน้าจั้นหลาน เขาคารวะคุกเข่าอธิบายต่อหน้าจั้นหลาน "เรียนแม่ทัพใหญ่ เสบียงทัพถูกยึดไว้ ข้าน้อยจนใจจริง ๆ แต้มมีพระหัตถเลขาของฝ่าบาท ข้าน้อยทำได้เพียงทำตามคำสั่งเท่านั้น"
จั้นหลานก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว เจ้ากรมขนส่งเสบียงเริ่มตัวสั่นเทา ระหว่างการทำให้ฮ่องเต้กริ้วหรือทำให้จั้นหลานกริ้ว เขาเลือกอย่างหลัง
สายตาของจั้นหลานเย็นเยียบ กลายเป็นอย่างที่กังวลไว้จริง ๆ เสบียงยังเกิดปัญหา
"เรียนแม่ทัพใหญ่ แต่อย่างไรข้าน้อยก็ปฏิบัติตามรับสั่งของฝ่าบาท นำหญ้าแห้งสำหรับม้ากลับทางมาด้วยแล้ว" เจ้ากรมขนส่งเสบียงก้มหน้าหดหู่กล่าว
จั้นหลานสูดจมูกเย็น ๆ โชคดีเหลือที่นางเก็บหยกของเซินซานไว้ บิดากับทัพปีกขวาน่าจะเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว
หมัดของนางกำแน่นจนดังกรอด ๆ ฮ่องเต้ชิ่งอู่ช่างสมควรตาย ถึงกับตัดเสบียงทัพ!
ฮ่องเต้ชิ่งอู่ไม่คิดจะให้มีชีวิตกลับไปสินะ!
จั้นหลานจ้องเจ้ากรมขนส่งเสบียง เสียงกดลง "เมื่อทัพอยู่นอกเมือง รับสั่งของฮ่องเต้ก็รับได้เพียงบางส่วน เรื่องเร่งด่วนก็ต้องใช้ดุลยพินิจ ตั้งแต่เจ้าไม่เชื่อฟังเช่นนี้ ข้าในฐานะแม่ทัพใหญ่ก็ไม่ถือเป็นการเสียหายที่จะเปลี่ยนตัวเจ้ากรมขนส่งเสบียงคนใหม่!"
เจ้ากรมขนส่งเสบียงได้ยินว่าจั้นหลานจะปลดตำแหน่งเขา ก็ร้องอ้อนวอนทันที "แม่ทัพใหญ่ แม่ทัพใหญ่ ขอท่านเมตตาให้ข้าน้อยได้โอกาสอีกครั้งเถิด!"
จั้นหลานมีสีหน้าเย็นชา เวลาเช่นนี้ หัวใจที่เมตตาเช่นนี้มีแต่จะทำให้กองทัพตระกูลจั้นต้องพบหายนะ