รถบรรทุกของอู๋เจินเจินแล่นออกไปแล้ว เซี่ยมู่เฉินมองรถหลายคันที่ตามอยู่ด้านหลัง ก่อนหรี่ตาลง!
ในเมืองหยกยังมีคนกล้าคิดจะลงมือกับคนของเขาอีกหรือ! (ว่าแต่กลายเป็นคนของนายตั้งแต่เมื่อไหร่?)
“จัดการพวกนั้นให้เกลี้ยง!” เซี่ยมู่เฉินชี้ไปยังรถเหล่านั้น แล้วสั่งลูกน้องที่ตามมาข้างหลัง
ที่แท้ อู๋เจินเจินซึ่งตัดหินได้ของดีต่อเนื่องกันหลายครั้งก็ถูกจับตามองจากคนหลายกลุ่มมานานแล้ว แต่เธอเตรียมแผนรับมือไว้ก่อนแล้ว
ตอนเอาทรัพย์สินออกมาอวดต่อหน้าฝูงชน เธอก็รู้ว่าจะต้องดึงดูดพวกที่ไม่ควรเข้ามาแน่ ทว่าหากไม่เปิดขายกลางที่สาธารณะอย่างโจ่งแจ้ง เธอก็นึกไม่ออกว่าจะหาที่ไหนที่ทั้งไม่ให้คนเห็นและขายของทั้งหมดได้ในเวลาอันสั้น
เธอจึงทำได้เพียงขายของให้หมดก่อน เก็บเงินเข้ากระเป๋า แล้วค่อยหาทางสลัดพวกที่ตามมาให้หลุด
เดิมทีอู๋เจินเจินคิดจะขับรถบรรทุกเข้าไปในชั้นใต้ดินของโรงแรม หามุมอับกล้องวงจรปิด แล้วเก็บรถกับหินดิบที่อยู่ข้างในเข้าไปในมิติส่วนตัว จากนั้นค่อยขับรถของตัวเองหนีไป
แต่คนที่ตามมาพวกนั้นดูไร้ความสามารถอย่างไรชอบกล ขับตามกันไปตามกันมา กลับหายไปทีละคันเสียเอง
อู๋เจินเจินตรวจดูซ้ำหลายรอบจนแน่ใจว่าไม่มีรถตามหลังมาแล้ว จึงขับไปยังที่เปลี่ยวไร้ผู้คน ก่อนปีนเข้าไปในท้ายรถบรรทุกและเก็บหินดิบทั้งหมดเข้าไปในมิติส่วนตัว
แต่รออยู่นานแล้ว ทำไมมิติส่วนตัวถึงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลย?
ไม่สิ ไม่ใช่ว่าไม่มีอะไรเปลี่ยน เหมือนจะมีตัวจับเวลาเพิ่มขึ้นมา บนนั้นแสดงเลข 1:00:00 ตัวใหญ่ชัดเจน
หรือว่าของเต็มรถบรรทุกคันนั้นแลกมาได้แค่ตัวจับเวลาอันเดียว? มันไม่สมเหตุสมผลเลย!
หรือว่า...
อู๋เจินเจินนึกขึ้นได้ฉับพลัน จึงลองเข้าไปในมิติส่วนตัว ไม่ผิดแน่ เธอเข้าไปได้แล้ว!
มิติส่วนตัวพาสัตว์ที่มีชีวิตเข้าไปได้! เมื่อรู้เรื่องนี้ อู๋เจินเจินก็ดีใจจนน้ำตาไหล มิติส่วนตัวของเธอพาคนเป็นเข้าไปได้แล้ว เธอไม่ต้องกลัวว่าลูกสาวจะถูกคนจับไปกินอีกต่อไป