ฤดูฝนวันที่ 33 หรือวันสุดท้ายของภัยพิบัติร้อนระอุ ในช่วงหลายวันนี้เซี่ยมู่ไม่ได้เรียนเล่นแร่แปรธาตุ ก็ฝึกบำเพ็ญและทำน้ำ ระดับเพิ่มขึ้น 2 เลเวล
จำนวนคนในพื้นที่ยังคงลดลง โดยเฉพาะใน 9 วันนี้ อุณหภูมิเริ่มสูงขึ้นเรื่อย ๆ จากนั้นก็คงที่ที่ประมาณ 70 องศามาแล้วสองวัน
ที่แย่กว่านั้นคือ ฝนตกปรอย ๆ ไม่หยุด และพายุฝนฟ้าคะนองก็พัดกระหน่ำอยู่วันหนึ่งคืนหนึ่ง
ตอนที่อุณหภูมิต่ำ ยังพอออกไปตักน้ำได้ ไม่ให้ที่หลบภัยท่วม
แต่ตอนอุณหภูมิขนาดนี้ ฝนที่ตกมาคือน้ำร้อนเดือดพล่าน
สิ่งที่คนรักความสะอาดทนไม่ได้ที่สุดคือ พอมีลมแรง กระแสคลื่นแดงที่พัดพาขยะมาเต็มไปทั่วแถบนั้น ความรู้สึกนั้น ภาพออกมาวังเองล่ะกัน
ขณะที่หวังหวาน ในฐานะช่างเย็บผ้า เพิ่งได้ทรัพย์มา ตอัปเกรดที่หลบภัยของนางเรียบร้อย และโชคดีได้เจอเกาะฝ้ายเกาะหนึ่ง บนเกาะเต็มไปด้วยต้นฝ้ายทะเล เมื่อเก็บได้แล้ว เพื่อทำเป็นเสื้อผ้า พอคลื่นสีแดงมา ยังไปได้ช่วยขายหน้ากากจำนวนมากอีก
ในงานยอดฝีมือโต๊ะกินขาย ป้ายกัน การจึงแย่งได้มาอันหนึ่ง แล้ววันนี้เช้าขึ้นมา เธอก็คิดว่าภัยพิบัติครั้งนี้จะผ่านไปได้อย่างสงบ เดชะบุญ พายุอีกครั้งใหญ่มา
ฟ้าตอกระจกภาถูกทุ่มใส่ เบ้าหลอม กลายเป็นสีแดงเข้มหายใจ เหมือนมี เช่น เลือดที่แข็งตัว ภัยพิบัติร้อนแรงกรีดทั้งโลกเหมือนนรกทุกข์ แม้แต่อากาศร้อนยังเพี้ยนไปเป็นกระ ตะ หอบ จน spacer และมีกลิ่นไหม้และกำมะพาน ซวน หากถิน
พายุรระลูกหนึ่งเข้ามา พัดขยะในสีของคลื่นแดงมากับ ทอยกระทบที่หลุมของผู้เล่น เสียงปัง ๆ ไม่เคยหยุด ตัวเรือดังเหมือนจะทนไม่ไหว ผู้เล่นต้องใช้ที่ใช้ไม่เลิกซ่อมที่หลุม ไม่กล้าผ่อนคลายแม้แต่ส่วนเดียว