บ้านของแม่หม้ายเจ้าตั้งอยู่ที่หัวหมู่บ้านทางตะวันตก เป็นบ้านดินหลังเล็ก ๆ ลานบ้านถูกจัดเก็บสะอาดเรียบร้อย
คุณยาเดินไปเคาะประตู ไม่นานนัก หญิงคนหนึ่งที่แต่งตัวสะอาดสะอ้านก็มาเปิดประตู
นางอายุประมาณสามสิบต้น ๆ สวมชุดผ้าหยาบสีซีดแต่สะอาดเอี่ยม ผมเกล้าอย่างเรียบร้อย ดูแล้วเป็นคนคล่องแคล่ว
"ป้าเจ้า ขอรบกวนหน่อยนะคะ" ซูชิงเหอทักทายอย่างสุภาพพร้อมเอ่ยถึงจุดประสงค์ "หนูอยากให้ป้าช่วยตัดเสื้อผ้าเด็กสี่ตัว ให้กับน้องชายน้องสาวที่ยังไม่เกิด ที่นี่มีผ้ากับเข็มด้ายมาครบแล้ว ป้าว่าจะสะดวกไหมคะ"
แม่หม้ายเจ้ารับผ้ามาคลี่ดู แล้วลูบเนื้อผ้า พยักหน้าพูดว่า "ผ้านี่ดีนะ ผ้าฝ้ายอย่างดี ใส่แล้วนุ่มสบายตัว วางใจได้ ฝีมือป้าเร็วอยู่แล้ว เสื้อสี่ตัว พรุ่งนี้ก็เสร็จ ค่าจ้างก็... สามสิบอีแปะก็พอ"
ซูชิงเหอเริ่มคุ้นเคยกับราคาสินค้าในราชวงศ์ต้าเชี่ยแล้ว
นางรู้ว่าราคาที่แม่หม้ายเจ้าคิดนี้จริงใจมาก จะว่าไปก็ถือว่าถูกด้วยซ้ำ——
ร้านตัดเสื้อในเมืองตัดเสื้อตัวหนึ่งก็คิดค่าจ้างสองสามสิบอีแปะแล้ว แม่หม้ายเจ้าตัดสี่ตัวคิดแค่สามสิบอีแปะ นับว่าลดให้มากทีเดียว
"อย่างนั้นก็รบกวนป้าเจ้านะคะ"
"เกรงใจกันทำไม เพื่อนบ้านกันเองทั้งนั้น" แม่หม้ายเจ้ายกมือโบกอย่างร่าเริง "วางใจได้ รับรองทำให้สวยงามถูกใจ"
"ค่ะ งั้นขอบคุณป้าเจ้ามากนะคะ" ซูชิงเหอกล่าวขอบคุณ แล้วออกจากบ้านแม่หม้ายเจ้าพร้อมกับคุณยา