รายงานการจัดการเหตุการณ์กลุ่มเสร็จตอนเก้าโมงเช้า ในที่สุดก็พิมพ์ตัวสุดท้ายเสร็จส่งไปฝ่ายเวชปฏิบัติ
หลินเย่ ซุนจื้อเฉียง หม่าเฮ่า และเจี่ยงเผิง ทั้งสี่คนนั่งหมดแรงอยู่บนเก้าอี้ในสำนักงาน เหมือนเรี่ยวแรงถูกสูบออกไปจนหมด พยาบาลจ้าวโยนขนมปังโฮลวีตให้คนละชิ้นตรงหน้า ไม่มีใครแม้แต่จะยื่นมือไปรับ ต่างก็หมดแรงจะบ่นว่าขนมปังแห้งจนแทบจะบาดคอ
ข้างคอมพิวเตอร์กองสูงเป็นตั้ง ๆ: ตารางคัดกรองและกระจายผู้ป่วย ปึกผลตรวจจากห้องปฏิบัติการ บันทึกการแพทย์ที่ปรึกษาจากหลายแผนก แถมยังมีกระดาษต้นขั้วข้อมือผู้ป่วยที่ยับย่นเพราะน้ำยาฆ่าเชื้ออีกสองสามแผ่น หลินเย่เจ็บที่ง่ามมือขวาจนยกไม่ขึ้น ลายเซ็นสองสามบรรทัดสุดท้ายเกือบจะใช้วิธีเอาปากกากดลงบนกระดาษแล้วถู ๆ เอา
ฉินไห่ถือรายงานฉบับพิมพ์เสร็จแล้ว พลิกดูจนถึงหน้าสุดท้าย
ปลายนิ้วเคาะที่ขอบหน้ารายงาน "การแบ่งโซนแดงเหลืองเขียว เส้นเวลา เคสสำคัญ การคัดกรองผู้ป่วยต่างแหล่งที่มา ผลการรักษา" แล้วเงยหน้ามองกลุ่มคนที่หมดแรง "ดูรู้เรื่องกว่าบันทึกอาการคนไข้ที่พวกนายเขียนกันปกติ"
หม่าเฮ่าซุกหน้าลงกับแขน ครางเบา ๆ "หัวหน้า นี่ชมหรือเปล่าครับ"
"ก็พอได้"
หลิวเจิ้นหัวมาอีกตอนสาย
ครั้งนี้ไม่ได้มามือเปล่า มีจนท.สำนักงานผู้อำนวยตามหลังมา ถือร่างประกาศที่พิมพ์ไว้แล้ว
พยาบาลจ้าวตาไว เหลือบไปเห็นคำว่า "ประกาศ" บนหน้าปก ก็หน้านิ่ว "ประกาศอีกแล้ว"
หม่าเฮ่าหดคอ บ่นเบา ๆ "สองคำนี้ตอนนี้ดูน่ากลัวกว่าเส้นคลื่นหัวใจเต้นพริ้วอีก"
ฉินไห่เห็นชื่อ "ประกาศเกี่ยวกับการจัดการเหตุการณ์กลุ่มของแผนกฉุกเฉินช่วงกลางคืน" ก็ขมวดคิ้วเป็นปม