————สยองขวัญเล็กน้อย————
ยามดึกสงัด
ภายในรถโดยสารวิญญาณอาฆาตอบอวลไปด้วยไอเย็นยะเยือก ทว่าเฉินซือเหนียนกลับรู้สึกเพียงว่าเลือดทั่วร่างร้อนระอุ
เขานั่งอยู่บนเบาะคู่แถวรองสุดท้าย เส้นเลือดตรงขมับปูดโปนแทบระเบิด แต่หญิงสาวข้างกายไม่เพียงไม่เบามือลง กลับยิ่งเพิ่มแรงขึ้นอีก
เมื่อเห็นเขาเกร็งไปทั้งร่างเพราะกลั้นเอาไว้จนแทบควบคุมตัวเองไม่อยู่ หญิงสาวก็เอ่ยเสียงแผ่วหวานราวกับกำลังออดอ้อนว่า
“ฮิ ๆ ถ้ารู้สึกดี...”
“ก็ร้องออกมาเลยสิ~”
เสียงหวานออดอ้อนนั้นราวกับขนนก แผ่วเบาแต่คอยสะกิดประสาทของเฉินซือเหนียน ทำเอาร่างเขาสั่นสะท้าน เกือบกลั้นเสียงครางในลำคอไว้ไม่อยู่
เฉินซือเหนียนกัดฟันแน่น ข่มความรู้สึกที่พลุ่งพล่านลงอย่างสุดกำลัง สายตาจับจ้องใบหน้าหญิงสาวไม่วาง พยายามเบนความสนใจ
ผิวของหญิงสาวขาวผ่องจนแทบโปร่งแสง เส้นผมยาวดำขลับแผ่คลุมบ่าเหมือนสาหร่าย ดวงตาสีอำพันใสสะอาดกระจ่างชัด
ทว่าหญิงสาวที่มีใบหน้าไร้เดียงสาราวตุ๊กตา กลับกำลังทำสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดด้วยมือของเธอ
แต่เฉินซือเหนียนรู้ดีว่านี่ไม่ใช่โชคดีที่หญิงงามหล่นมาจากฟ้า
ที่นี่คือด่านเกมสยองขวัญชื่อรถโดยสารวิญญาณอาฆาตเที่ยงคืน
กฎข้อเดียวของด่านนี้คือ ผู้เล่นทุกคนห้ามส่งเสียงใด ๆ เด็ดขาดก่อนจะถึงปลายทาง
ในรถดูเหมือนมีผู้โดยสารนั่งเต็มทุกที่ ทว่าความจริงแล้วผู้เล่นที่ยังมีชีวิตอยู่ รวมเขาด้วย มีไม่เกินสามคน
ส่วน “ผู้โดยสาร” ที่เหลือล้วนเป็นซอมบี้สวมชุดขุนนางราชวงศ์ชิง บ้างก็แขนขาดขาขาด บางตนถึงกับไม่มีหัว
ส่วนหญิงสาวที่นั่งข้างเขาเป็นเอ็นพีซีที่ทำงานพิเศษอยู่ในด่าน
งานของเธอคือเดินทางไปตามด่านต่าง ๆ ล่อลวงผู้เล่นให้ฝ่าฝืนกฎ แล้วปล่อยให้สิ่งลี้ลับกลืนกิน
ตอนนี้เหล่าสิ่งลี้ลับบนรถกำลังจ้องเขม็งมาทางนี้
ขอเพียงเฉินซือเหนียนทนแรงยั่วยวนไม่ไหวและส่งเสียงออกมา พวกมันก็จะกรูกันเข้ามาฉีกเขาเป็นชิ้น ๆ อย่างไม่ต้องสงสัย
เหงื่อเย็นไหลลงมาตามแนวกรามของเฉินซือเหนียน ทั้งที่ควรเป็นสถานการณ์จนตรอกไร้ทางรอด มุมปากของเขากลับยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม
เขาจ่ายเหรียญวิญญาณไป 500 เหรียญ ถึงได้รู้จากในเว็บบอร์ดว่าหญิงสาวจะมาทำงานพิเศษในด่านรถโดยสารเที่ยงคืนสัปดาห์นี้
เขาจงใจรอจังหวะจนในที่สุดก็เข้ามาในด่านนี้ได้
จะยอมให้ทุกอย่างจบลงง่าย ๆ แบบนี้ได้อย่างไร?!
ยิ่งไปกว่านั้น บนรถยังมีผู้เล่นคนอื่นอยู่ชัด ๆ แต่หญิงสาวกลับไม่เลือกผู้ชายคนอื่น กลับเลือกเขา
นั่นหมายความว่าเธอเห็นว่าใบหน้าของเขาถูกใจ!
ผู้เล่นทุกคนที่จับตาดูหญิงสาวต่างรู้ดีว่า เธอจะเลือกแต่ผู้ชายที่ถูกตาต้องใจ แล้วค่อยล่อลวงให้พวกเขาฝ่าฝืนกฎ
บนรถมีผู้เล่นชายมากกว่าหนึ่งคน แต่คนที่ถูกเลือกกลับมีเพียงเขา
เฉินซือเหนียนสัมผัสได้อย่างชัดเจนถึงสายตาอิจฉาของผู้เล่นชายคนอื่น ๆ ในตอนนี้
หึ ๆ ต่อให้อิจฉาก็ไร้ประโยชน์ หญิงสาวสนใจแค่เขาเท่านั้น!
เฉินซือเหนียนกัดฟัน ข่มความกระสับกระส่ายที่พลุ่งพล่านลงอีกครั้ง
นี่เป็นโอกาสหายากที่เขาจะได้ใกล้ชิดกับเธอ จะปล่อยให้พลาดไปกลางคันไม่ได้เด็ดขาด
อีกด้านหนึ่ง
มือของหญิงสาวแสนสวยเมื่อยจนแทบตายแล้ว เมื่อเห็นชายหนุ่มยังไม่ยอมส่งเสียงสักที ในใจก็เริ่มเดือดดาล
เธอเป็นคนเอาแต่ใจมาตลอด ถ้าไม่ใช่เพราะต้องหาเหรียญวิญญาณ เธอคงไม่ยอมมาทำงานพิเศษหรอก
ให้ทำงานน่ะเป็นไปไม่ได้ ชาตินี้ก็ไม่มีทาง
แต่ถ้ามีเงินให้ ก็อีกเรื่อง
ลังเลอยู่พักใหญ่ ในที่สุดเธอก็ค่อย ๆ เลื่อนมือออก
เฉินซือเหนียนเห็นดังนั้นก็แอบถอนหายใจ คิดว่าคงได้พักชั่วครู่ แต่เสี้ยววินาทีถัดมา เขาก็เห็นหญิงสาวข้างกายยกแขนขึ้น
ท่อนแขนของเธอขาวผ่องราวรากบัวอ่อน นิ้วยาวเรียว แม้แต่เล็บก็ยังตัดแต่งเป็นทรงมนดูน่ารัก
แต่หญิงสาวผู้กล้าบ้าบิ่นกลับยกปลายนิ้วขึ้นแตะริมฝีปาก แล้วก็...
“บ้าเอ๊ย!!!”
ร่างกายสะดุ้งวาบ สมองขาวโพลน เฉินซือเหนียนไม่ทันตั้งตัว จึงเผลอสบถออกมา
สุดท้ายเขาก็กลั้นไว้ไม่อยู่
มุมปากของหญิงสาวยกขึ้นทันที เผยรอยยิ้มสมใจ
กฎเกมรถโดยสารเที่ยงคืน:
ต่อให้ทรมานแค่ไหน ก็ห้ามส่งเสียงออกมาแม้แต่นิดเดียวล่ะ
เขาฝ่าฝืนกฎแล้ว
หญิงสาวทำภารกิจสำเร็จ ร่างปราดเปรียววูบไปด้านข้าง ยืนหลบอยู่เงียบ ๆ รอชมภาพชายหนุ่มถูกฉีกกระชากอย่างโหดเหี้ยม
เฉินซือเหนียนแทบไม่มีเวลาจัดเสื้อผ้าที่หลุดลุ่ยให้เรียบร้อย ทันใดนั้นเหล่าสัตว์ประหลาดในรถก็หันขวับมาพร้อมกัน ส่งเสียงคำรามแล้วพุ่งเข้าใส่เขา
ในชั่วพริบตาที่กรงเล็บแหลมคมของสัตว์ประหลาดกำลังจะข่วนลำคอ เฉินซือเหนียนก็ยกมือขึ้นกดอากาศเบื้องหน้ารวดเร็วหลายครั้ง ร่างกายทั้งร่างพลันโปร่งใสราวกับไร้ตัวตน
【ยันต์กายทอง】
โลกใบนี้ไม่ได้มีเพียงด่านสยองขวัญสารพัดรูปแบบเท่านั้น แต่ยังมีสิ่งของพิเศษหลากหลายชนิดที่ใช้ป้องกันการโจมตีถึงตายหรือเพิ่มความสามารถของผู้เล่นได้ด้วย
สิ่งของที่เฉินซือเหนียนใช้มีคุณสมบัติทำให้เขาไม่ตกเป็นเป้าหมายการโจมตีของสิ่งลี้ลับในช่วงเวลาหนึ่ง
เมื่อเห็นเหยื่อที่เฝ้าซุ่มมานานมีอุปกรณ์ช่วยชีวิตจนรอดพ้นไปได้ หญิงสาวก็เม้มริมฝีปากอวบอิ่มสีแดง ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่ยินยอม
ค่าแรงของเธอเอ๊ย!! หายไปอีกแล้ว!!
ระหว่างที่สิ่งลี้ลับโจมตีเขาไม่ได้ เฉินซือเหนียนก็เปิดใช้งานค่ายกลเคลื่อนย้ายพร้อมกัน ก่อนถูกส่งออกจากด่านเพียงหนึ่งวินาที เขาหันไปมองหญิงสาวแล้วเอ่ยอย่างร้อนรนว่า
“บอกชื่อของเธอให้ฉันรู้ได้ไหม?”
ผู้เล่นนับไม่ถ้วนหลงใหลเธออย่างคลั่งไคล้ แต่ถึงจะค้นหาทั่วทั้งเว็บบอร์ดเกม ก็ไม่เคยมีใครสืบรู้ชื่อของเธอได้
หญิงสาวเม้มปาก แก้มป่องด้วยความขุ่นเคือง ไม่อยากสนใจชายที่น่ารำคาญคนนี้สักนิด
แต่หลังลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็ยังตอบอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “อวิ๋นฝู”
“อวิ๋นฝู” เฉินซือเหนียนทวนสองคำนั้นเสียงเบา พลางขบคำซ้ำไปมาที่ริมฝีปาก ราวกับกำลังสัมผัสตัวเธออยู่
ร่างของเขายิ่งโปร่งใสขึ้น เฉินซือเหนียนยื่นมือออกไป อยากสัมผัสหญิงสาวเป็นครั้งสุดท้าย ทว่านิ้วกลับทะลุผ่านร่างของเธอไปตรง ๆ
แสงสีทองจากการเคลื่อนย้ายโอบล้อมร่างเขาไว้ ก่อนจากไป เฉินซือเหนียนให้คำมั่นอย่างจริงจังว่า “อวิ๋นฝู รอฉันนะ ครั้งหน้า ฉันจะตามหาเธออีก!”
สิ้นเสียง แสงสีทองวาบขึ้น ร่างของเฉินซือเหนียนก็หายไปจากรถโดยสารอย่างสิ้นเชิง
อวิ๋นฝูกรอกตามองบนอย่างพูดไม่ออกไปยังจุดที่เขาหายไป
ทว่ารูปโฉมของเธองดงามประณีต แม้แต่ท่าทางไร้มารยาทเช่นนี้ เมื่อทำออกมาก็ยังดูงอนน่ารักน่าเอ็นดู
แต่ตอนนี้อวิ๋นฝูรู้สึกรังเกียจผู้ชายคนนั้นจริง ๆ
หน้าตาหล่อก็จริง แต่สมองไม่ค่อยมี
เธอคิดจะฆ่าเขาแท้ ๆ เขายังคิดจะวิ่งเข้ามาหาเธออีกหรือ?
อีกอย่าง ต่อให้เขารอแล้วมาหาเธอ มันจะมีประโยชน์อะไรกับเธอกัน?
ถ้าเขายอมตายด้วยน้ำมือเธอ กลายเป็นค่าคอมมิชชันให้เธอ บางทีเธออาจจะอารมณ์ดีขึ้นก็ได้!
—
รถโดยสารมาถึงสถานีปลายทางอย่างรวดเร็ว
ผู้เล่นที่เหลือปฏิบัติตามกฎตลอดทาง ทุกคนจึงออกจากด่านได้อย่างปลอดภัย
ส่วนอวิ๋นฝูก็เดินอ้อยอิ่งตามเหล่าเอ็นพีซีสัตว์ประหลาดไปยังพื้นที่สรุปผล
ที่นั่นคือพื้นที่ว่างเปล่าซึ่งเคยโปร่งใสไปทั่ว หลังจบด่านทุกครั้ง เอ็นพีซีทั้งหมดในด่านจะไปหาท่านเทพผู้สร้างเพื่อรับค่าตอบแทน
พูดง่าย ๆ ก็คือ งานพิเศษของเธอจ่ายค่าจ้างรายวัน เพียงแต่มนุษย์ทำงานพิเศษแล้วได้เงิน ส่วนพวกเธอที่เป็นสิ่งลี้ลับทำงานพิเศษแล้วได้เงินเป็นเหรียญวิญญาณ
เหล่าสัตว์ประหลาดที่ต่อแถวอยู่ข้างหน้าทยอยรับเหรียญวิญญาณของตนไปทีละตัว แล้วก็จากไปอย่างตื่นเต้น
ในที่สุดก็ถึงคิวอวิ๋นฝู เธอก้มหน้าลงอย่างรู้สึกผิด เสียงคลื่นไฟฟ้าราบเรียบไร้ความรู้สึกของท่านเทพผู้สร้างดังมาจากความว่างเปล่า
“อวิ๋นฝู ภารกิจในด่านครั้งนี้ เจ้าก็ล้มเหลวอีกแล้ว”