“นายว่าอะไรนะ”
“เซียวเจ๋อเหยียนกำลังสืบเรื่องโรงเรียนอนุบาลเหรอ”
เสียงจากปลายสายตื่นเต้นมาก ราวกับไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยิน
“จริงแท้แน่นอน เซียวเจ๋อเหยียนฝากคนไปถามเรื่องโรงเรียนอนุบาล แถมยังบอกว่าต้องเป็นโรงเรียนที่ดีที่สุดด้วย” ภรรยาเศรษฐีพูดอย่างมั่นอกมั่นใจ
“ฉันนึกว่านายรู้แล้วเสียอีก คิดไม่ถึงเลยว่าเรื่องใหญ่ขนาดนี้นายจะปิดบังฉัน เรายังเป็นเพื่อนกันอยู่ไหมเนี่ย”
“ไอ้เด็กแสบนี่...” เสียงกัดฟันดังกรอด “หาที่เรียนอนุบาล ก็แปลว่าเด็กอายุได้หลายขวบแล้วสินะ มิน่าล่ะ จู่ ๆ ถึงบอกว่าจะไปพัฒนาธุรกิจที่เมืองไหหลำ ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง”
ที่แท้เขาก็มีลูกแล้ว
มีลูกแล้วทำไมไม่รีบบอก ปล่อยให้เธอเป็นห่วงตั้งนาน
ตลอดหลายปีมานี้ รอบตัวเขาไม่เคยขาดสาวงาม แต่เธอไม่เคยได้ยินว่ามีผู้หญิงคนไหนพลาดจนตั้งท้องเลยสักคน
เธอสงสัยมาตลอดว่าลูกชายของเธอมีปัญหาเรื่องการมีบุตร คิดมาตลอดว่าปืนของเขายิงกระสุนด้าน
ใครจะไปคิด! ใครจะไปคิดจริง ๆ! ไอ้เด็กนี่ซ่อนเรื่องเก่งไม่เบาเลย
“เหมยหลาน ขอบใจที่บอกเรื่องนี้กับฉัน ฉันมีธุระ ต้องวางสายก่อน ไว้รอนายกลับกรุงปักกิ่งแล้วค่อยนัดเจอกัน” แม่ของเซียววางสาย
พอวางสาย เธอก็กดโทรออกอีกเบอร์ทันที “พ่อบ้าน รีบจองตั๋วเครื่องบินไปเมืองไหหลำให้ฉัน เอาเที่ยวที่เร็วที่สุด”
ส่งอาหารครบทั้งวันแล้ว ซูเหมียวก็ขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้ามือสองไปยังสังเวียนเยว่ถิง
พอเยียนจั๋วเห็นซูเหมียวขี่มอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าเก่า ๆ มา ก็อดแปลกใจไม่ได้ สองวันก่อนยังขับรถสปอร์ตอยู่เลย ทำไมวันนี้ถึงได้ตกอับขนาดนี้