ริมฝีปากนุ่มนวลเฉียดผ่าน ทิ้งความรู้สึกคันยุบยิบไว้
ราวกับถูกขนนกปัดผ่านแผ่วเบา สัมผัสนั้นตรงเข้าสู่ห้วงใจ ก่อเกิดระลอกคลื่นแล้วระลอกคลื่นเล่า
สัมผัสนุ่มนวลผละจากไป ซูเหมียวถอยออกมาเล็กน้อย ก่อนจะหันไปจุมพิตลงบนใบหน้าของซูอวี่เหยียนอีกครั้ง
ซูอวี่เหยียนรู้สึกราวกับถูกความสุขโถมทับ ปลายจมูกยังอบอวลด้วยกลิ่นหอมสดชื่น ขณะที่ทั้งร่างแข็งทื่อ
ซูเหมียวไม่ได้อ้อยอิ่งอยู่บนเตียงนานนัก เธอลุกไปล้างหน้าแปรงฟัน จากนั้นก็กินอาหารเช้าพร้อมกับซูอวี่เหยียน หลังอาหารเช้า ซูเหมียวก็ออกไปส่งอาหารตามปกติ โดยปล่อยซูอวี่เหยียนไว้ที่บ้าน
ซูอวี่เหยียนอยากตามเธอไปด้วย แต่ซูเหมียวปฏิเสธ
ข้างนอกร้อนแดดจัด เธอไม่อยากให้ซูอวี่เหยียนต้องลำบากไปด้วย
.
ใจกลางเมืองไหหลำ ตึกระฟ้าสูงตระหง่านทะลุขึ้นไปถึงหมู่เมฆ แสงสะท้อนจากหน้าต่างอาคารเจิดจ้าจนผู้คนไม่อาจมองตรง ๆ ได้
บนชั้นสูงสุดของตึก สำนักงานกว้างขวางตกแต่งด้วยสีดำและสีเทาเป็นหลัก ดูเรียบง่ายคล่องแคล่ว ทว่าทุกซอกทุกมุมกลับแฝงไว้ด้วยความหรูหราเหนือระดับและความเรียบหรู
ชายหนุ่มนั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงาน โดยมีผนังกระจกสูงจากพื้นจรดเพดานอยู่ด้านหลัง เขาสวมสูทสั่งตัดสีดำสนิทพอดีตัว ขับเน้นรูปร่างสมส่วนและสง่างาม ให้ความรู้สึกยับยั้งชั่งใจอย่างเต็มเปี่ยม
คิ้วตาหล่อเหลาสง่างาม สีหน้าเฉยชา แผ่รัศมีสูงศักดิ์และน่าเกรงขามที่ติดตัวมาแต่กำเนิด
ขณะนี้เขากำลังก้มมองเอกสารแผนงานในมือ
มือของเขาขาวมาก เป็นความขาวแบบคนที่ไม่ต้องแสงแดดมานาน เส้นเลือดสีเขียวจาง ๆ ปรากฏบนหลังมือ ข้อนิ้วเด่นชัด นิ้วยาวเรียว ราวกับเป็นผลงานศิลปะที่เทพธิดาหนี่ว์วาลงมือแกะสลักอย่างประณีต