พอได้ยินป้าใหญ่กัวพูดแบบนั้น แถมยังเห็นหยางเหนียนเหนียนมีสีหน้าเศร้าสร้อย น้ำตารินไหล ทุกคนก็พากันอินตามจนรู้สึกราวกับตัวเองเป็นหยางเหนียนเหนียน
ราวกับคนที่ถูกแม่แท้ ๆ กับพี่ชายพี่สาวขายทิ้งคือตัวเอง ต่างพากันตำหนิหวงกุ้ยฮวา
โดยเฉพาะภรรยาผู้ใหญ่บ้าน เธอเบียดตัวออกมาจากฝูงชน ทำปากเบะแล้วตำหนิเสียงดัง
“กุ้ยฮวา นี่เธอทำไม่ถูกนะ เหนียนเหนียนก็เป็นลูกสาวเธอ ต่อให้ลำเอียง ก็ขายลูกสาวไม่ได้หรือเปล่า?”
“ฉันเพิ่งเคยเห็นแม่แท้ ๆ ปล่อยข่าวใส่ร้ายลูกสาวตัวเองลับหลังนี่แหละ” ลูกสะใภ้คนโตของผู้ใหญ่บ้านเอ่ย นาน ๆ ทีเธอจะยืนอยู่ฝ่ายเดียวกับแม่สามี
ป้าใหญ่กัวยังคงแฉเรื่องที่หวงกุ้ยฮวาลำเอียงต่อ
“ฉันจำได้ว่าเมื่อก่อนเหนียนเหนียนเรียนเก่งกว่าฮุ่ยอิง แต่กุ้ยฮวากลับให้ฮุ่ยอิงเรียนหนังสือ ส่วนเหนียนเหนียนต้องอยู่บ้านทำงานไร่ งานสกปรกงานหนักในบ้านก็เป็นเหนียนเหนียนทำทั้งนั้น ฮุ่ยอิงแค่ถือพู่กันเขียนหนังสือ เพราะเหนียนเหนียนเป็นคนซื่อ วัน ๆ ถึงได้แต่ทนรับความไม่เป็นธรรมอยู่ที่บ้าน”
หยางเหนียนเหนียนหันไปจับมือป้าใหญ่กัว ซบไหล่เธอแล้วสะอื้นเสียงเบา
“ป้าใหญ่ หนูรู้อยู่แล้วว่าป้าดีกับหนูที่สุด ถ้าป้าไม่ช่วยพูดความจริงให้หนู ความทุกข์ที่หนูต้องทนมาทั้งหมดก็คงไม่มีใครช่วยเป็นพยานให้แล้ว”
ลู่รั่วหลิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ มองจนตาค้าง พี่สะใภ้รองอยู่บ้านกดแม่เสียจนอยู่หมัด ต่อหน้าแม่สามีก็ไม่กลัว สู้เก่งอย่างกับเทพสงคราม ไม่เคยแพ้สักครั้ง
ทำไมพอกลับบ้านเดิมแค่ครั้งเดียว ถึงได้กลายเป็นคนอ่อนปวกเปียกไปได้ล่ะ?