จัดการคนเหล่านั้นเรียบร้อยแล้ว ซังหลิงก็จงใจส่งข้อความส่วนตัวหาพี่สาวแฟนคลับแต่ละคน
น้ำเสียงจริงใจขึ้นมาก
ตลอดทั้งคืน ซังหลิงมีเพื่อนใหม่ในวีแชตเพิ่มขึ้นมากมาย
เธอถอนรายได้ทั้งหมดจากการไลฟ์ช่วงนี้ออกมา
แพลตฟอร์มหักส่วนแบ่งไปครึ่งหนึ่ง แล้วยังหักภาษีอีก พอถึงมือซังหลิงก็เหลือเงินมากกว่า 200,000 หยวน
เจ้าก้อนขนตัวน้อย: “เงินเยอะจังเลย โฮสต์”
รายได้ก้อนใหญ่ส่วนมากมาจากเฮ่อซูเหยียนกับคนอื่น ๆ
ซังหลิง: “อืม”
เธอหาเฮ่อซูเหยียนเจอ แล้วโอนเงิน 200,000 หยวนให้เขาทั้งก้อน
เฮ่อซูเหยียนตื่นเต้นจนข่มตานอนไม่หลับอยู่แล้ว พอมีข้อความใหม่เข้ามา เขาก็เห็นทันที
เมื่อเห็นว่าซังหลิงโอนเงินให้เขาอีกครั้ง เขาก็นิ่งงันไป
ราวกับถูกสาดด้วยน้ำเย็นจัด
หลิงเป่า:【พี่คะ ตอนนี้หนูหาเงินเก่งมากแล้วใช่ไหม! พี่เอาเงินไปคืนเพื่อนก่อนนะ ส่วนที่เหลือเก็บไว้ใช้ยามฉุกเฉิน】
หลิงเป่า:【พี่คะ หนูจะนอนแล้วนะ อย่าลืมรับเงินล่ะ แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะคะ~】
หลังจากส่งข้อความนี้ ซังหลิงก็เงียบหายไป
เฮ่อซูเหยียนนั่งนิ่งอยู่นาน จนกระทั่งพ่อบ้านเตือนว่าถึงเวลาออกเดินทาง เขาจึงได้สติขึ้นมา
ซังหลิงลางานกับซ่งถานอวี้ไว้ตั้งแต่เมื่อวาน เธอสวมเสื้อผ้าชุดใหม่ที่เพิ่งซื้อ แต่งหน้าอ่อน ๆ แล้วมุ่งหน้าไปสนามบิน
เฮ่อซูเหยียนบินจากเมืองเอสไปเมืองเอ ใช้เวลาสองชั่วโมง
ตั้งแต่เช้า ซังหลิงก็นัดกับเขาไว้แล้วว่าจะไปรับ
เจ้าก้อนขนตัวน้อยค่อนข้างประหม่า แต่พอเห็นซังหลิงยังสงบนิ่ง มันก็พยายามทำใจให้เย็นลง
ระบบก็มีศักดิ์ศรีของระบบเหมือนกัน จะให้โฮสต์คิดว่ามันไร้ประโยชน์ไม่ได้!
ซังหลิงออกจากบ้านตอนเจ็ดโมง เธอหิ้วอาหารแมวไปให้แมวจรจัดในหมู่บ้านได้กินอิ่ม