หลิงเป่า：【[รูปแมวน้อยใส่ถุงน่องดำ.jpg]】
แอล：【？】
หลิงเป่า：【？】
แอล：【ตอบส่ง ๆ เหรอ?】
หลิงเป่า：【พี่ชายใจร้ายจัง! เพิ่งเข้ามาก็ขอดูขาเลย พี่ชายใช้วิธีนี้กับสตรีมเมอร์หญิงคนอื่นด้วยหรือเปล่าคะ! [ร้องไห้]】
แอล：【มันขัดกับที่ฉันขอดูขาตรงไหน?】
แอลโอนเงินให้คุณ 50,000 หยวน
หมายเหตุ: ให้โดยสมัครใจ
แอล：【ให้ดูขาหน่อย】
เจ้าก้อนขนตัวน้อยเอนตัวไปด้านหลังอย่างมีชั้นเชิง “โฮสต์ระวังตัวนะ เว่ยหลานเป็นคนอารมณ์แปรปรวนที่สุดในบรรดาคนพวกนี้ เขาต้องกำลังขุดหลุมพรางให้คุณแน่!”
ซังหลิงเลิกคิ้ว ริมฝีปากสีดอกกุหลาบแย้มยิ้มน้อย ๆ อย่างมีนัย
“ขุดหลุมให้ฉันเหรอ? ระวังจะขุดให้ตัวเองตกลงไปเสียก่อน”
เสียงของหญิงสาวแผ่วเบา ราวกับคนรักกำลังกระซิบข้างหู
เจ้าก้อนขนตัวน้อยถาม “หา? โฮสต์พูดว่าอะไรนะ?”
ซังหลิงยิ้มตาหยี ใบหน้าสวยละมุนทั้งไร้เดียงสาและเย้ายวน “อืม…ฉันบอกว่าไม่ต้องห่วง ฉันจะระวังไม่ให้เขาหลอกได้~”
พูดจบเธอก็ขยับนิ้ว คืนเงินให้เขา
“เห็นไหม ระหว่างสตรีมเมอร์หญิงกับเฮียเปย์ ไม่ควรมีธุรกรรมเงินทองกันเป็นการส่วนตัว ไม่อย่างนั้นทีหลังเขาอาจหยิบเรื่องนี้มาเล่นงานเราได้”
เจ้าก้อนขนตัวน้อยฟังแล้วเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง “โฮสต์ทำถูกแล้ว!”
ระบบหน้าใหม่ที่เพิ่งออกจากโรงงานจึงถูกซังหลิงกล่อมจนเชื่อสนิทใจ
เธอฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี พลางมองเว่ยหลานส่งเครื่องหมายคำถามติดกันสามตัว
หลิงเป่า：【ฉันไม่ใช่สตรีมเมอร์ประเภทที่ใครจะมาดูถูกได้ง่าย ๆ นะคะ! ถ้าพี่ชายอยากดูขา พรุ่งนี้มาดูที่ห้องไลฟ์สิคะ】
หลิงเป่า：【แต่ว่า~ อนุญาตให้พี่ชายช่วยเลือกชุดให้ฉันได้นะคะ】
ซังหลิงส่งรูปตู้เสื้อผ้าให้เว่ยหลาน จากนั้นก็วางโทรศัพท์แล้วไปอาบน้ำล้างหน้าแปรงฟัน