ซังหลิงไม่ได้ไปมุงดูเรื่องสนุก แต่ระบบไป
มันกลับมาอย่างตื่นเต้นหลังจากได้ฟังเรื่องชาวบ้านจบ แล้วเล่าให้ซังหลิงฟัง
ก่อนหน้านี้เคยพูดไปแล้วว่า หลิวชุ่ยฮวากับเฉินหงจวี๋เป็นคนหมู่บ้านเดียวกันตั้งแต่ก่อนแต่งงาน แถมยังแต่งเข้าบ้านญาติผู้พี่น้องกันอีก ปกติทั้งคู่สนิทกันราวกับเป็นคนคนเดียว เดินวางอำนาจไปทั่วหมู่บ้าน
แต่วันนี้ไม่รู้ใครโยนกระดาษก้อนหนึ่งไปที่บ้านอวี๋ต้าซาน บังเอิญหลิวชุ่ยฮวาเก็บได้พอดี
เธอเรียนหนังสือไม่สูงนัก เรียนถึงแค่ชั้นประถมปีที่ 2 แต่ก็อ่านหนังสือออก
ในกระดาษเขียนว่า เฉินหงจวี๋กับอวี๋ต้าซานลักลอบเป็นชู้กัน
หลิวชุ่ยฮวาไม่เชื่ออยู่แล้ว แต่ในกระดาษยังบอกอีกว่า ถ้าไม่เชื่อก็ให้ไปดูที่บ้านอวี๋ฟูกุ้ยตอนนี้เลย
ผลก็คือเธอไปเจออวี๋ต้าซานกับเฉินหงจวี๋กำลังพลอดรักกันอย่างเมามันในครัว
หลิวชุ่ยฮวาโกรธจนตาแดงฉาน คว้ามีดทำครัวแล้วฟันทั้งคู่ทันที
ไม่มีใครตาย แต่เลือดตกยางออก
ซังหลิงฟังจบก็อุทานเบา ๆ ว่า “น่ากลัวจังเลย…ว่าแต่รู้ไหมว่าใครเป็นคนส่งข่าว?”
ระบบกอดอกนั่งยอง ๆ อยู่บนไหล่ซังหลิง
“ไม่รู้เหมือนกัน แต่พวกเธอไปล่วงเกินคนไว้ไม่น้อย ใครทำก็เป็นไปได้ทั้งนั้นแหละ”
ซังหลิงพยักหน้า ลูบระบบเบา ๆ “วิเคราะห์ได้ดีมากเลยนะ ตอนนี้ฉลาดขึ้นทุกวันจริง ๆ”
ระบบถูกชมจนยิ้มแป้น ถูไถกับฝ่ามือซังหลิงพลางคิดว่า สองบ้านนี้ซวยก็สมควรแล้ว ใครใช้ให้รังแกเจ้าของกันล่ะ!
……
สุดท้ายเรื่องนี้ก็ไม่ได้แพร่ออกไป เพราะเกี่ยวพันกับการคัดเลือกกองผลิตดีเด่นช่วงปลายปี ชาวบ้านจะมุงดูเรื่องสนุกก็เรื่องหนึ่ง แต่พอเกี่ยวกับผลประโยชน์ ทุกคนก็หุบปากเงียบกริบ