การแข่งขันครั้งนี้มีแต่ผู้ชายทั้งทีม ทุกคนหุ่นดีมาก แค่แยกออกมาคนเดียวก็ทำคลิปวาบหวิวลงอินเทอร์เน็ตได้แล้ว
ชื่อของพวกเขาดังก้องขึ้นในหมู่ผู้ชมทีละคน แต่ชื่อของอี้เจินดังที่สุด
ระบบตื่นเต้นจนออกนอกหน้า อาศัยว่าไม่มีใครมองเห็น บินขึ้นไปบนฟ้าเพื่อมองภาพรวมจากมุมสูง
“ว้าว เจ้านาย อี้เจินนำโด่งเลย!”
ซังหลิงเลิกคิ้ว มองดูอย่างใจเย็น
ทางขวามือของเธอมีหญิงสาวสองคนนั่งอยู่ ตอนนี้พวกเธอกำลังดูการแข่งขันไปพลาง พูดคุยกันอย่างตื่นเต้นไปพลาง
“ว้าว ดูเร็วเข้า พายเร็วมาก!!”
“เก่งมาก! โอ๊ย เธอเห็นหรือเปล่า เอวของเขาน่ะ—”
“เพื่อนรัก! ฉันเข้าใจ!”
สองสาวเพื่อนซี้สบตากัน อดกระทืบเท้าไม่ได้ ก่อนจะลดเสียงลงกว่าเดิม แล้วพูดว่า “เอวแบบนี้ดูปราดเดียวก็รู้ว่ามีแรงเยอะ! ยกคนขึ้นมาได้สบาย ๆ เลย…”
“เอวทรงหมาหนุ่มจริง ๆ ฉันเพิ่งเคยเห็นของจริงเป็นครั้งแรกเลย ให้ตายสิ เขาจะแข่งเสร็จเมื่อไหร่ ฉันอยากเข้าไปขอวีแชตจะแย่แล้ว”
ซังหลิงได้ยินคำบรรยายแสนสนุกนี่ตลอดทั้งช่วง
การแข่งขันจบลง อี้เจินคว้าอันดับหนึ่งไปอย่างไม่เหนือความคาดหมาย ทิ้งห่างอันดับสองไปไกลลิบ
หลังพิธีมอบรางวัลอย่างเรียบง่ายจบลง เสียงพิธีกรก็ดังกึกก้องขึ้นบนเวที
อี้เจินแอบชิ่งไปแล้ว
หญิงสาวสองคนข้างกายซังหลิงเดิมทีตั้งใจจะออกไปเดินดูข้างนอก พอลุกขึ้นยืนก็พลันตาเป็นประกาย
“อ๊า! เขา—เขามาแล้ว! อี้เจิน!”
อี้เจินได้ยินชื่อตัวเองแว่ว ๆ จึงเหลือบมองไปทางนั้นแล้วเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย