ครั้งนี้ช่วงติดสัดมาอย่างกะทันหัน ซังหลิงเซถลาไปเปิดประตู
เธอต้องหาเจ้าหน้าที่ของภัตตาคารให้เจอ ก่อนจะเสียสติไปอย่างสิ้นเชิง แล้วหาทางระงับอารมณ์ร้อนรุ่มบ้าบอนี่ให้ได้!
กลิ่นนั้นเข้มข้นขึ้นกว่าเดิม
มันอบอวลอยู่ในโพรงจมูก ท้าทายประสาทของเฉินจิ่น
เขาสังเกตเห็นอัลฟาหลายคนที่เข้ามาใช้ห้องน้ำถูกกลิ่นนี้ดึงดูด จนกระทั่งถูกกระตุ้นให้เข้าสู่ช่วงติดสัด พวกเขาแทบเสียสติและพยายามบุกเข้าไปในห้องน้ำหญิง
ตอนนี้เฉินจิ่นเองก็รู้สึกไม่สู้ดีนัก
ผมหน้าผากของอัลฟาหนุ่มเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ ลมหายใจหอบกระชั้น เส้นเลือดบนท่อนแขนและหลังมือปูดนูน เขาออกแรงคว้าไหล่อัลฟาคนหนึ่งแล้วเหวี่ยงอีกฝ่ายออกไป
“อย่ามาทำตัวลามกนะโว้ย”
เขากำลังจะไปแจ้งพนักงานของภัตตาคาร
แต่พอเงยหน้าขึ้น ก็สบเข้ากับดวงตาหงส์ที่พร่าเลือนด้วยม่านหมอกคู่หนึ่งพอดี
ผมยาวของหญิงสาวเปียกชื้นจากเหงื่อร้อนระอุ แนบติดอยู่ตรงซอกคออย่างชวนให้ใจสั่น ดูแล้วค่อนข้างน่าเวทนา
ริมฝีปากแดงถูกกัดจนเกิดรอยแผลเล็ก ๆ หลายแห่ง รอยเลือดนั้นกระตุ้นสายตาของเฉินจิ่น
“บ้าเอ๊ย—”
กลิ่นฟีโรโมนที่ควบคุมไม่ได้แผ่ขยายออกไปเป็นวงกว้างขึ้นเรื่อย ๆ
เฉินจิ่นปราดเข้าไปข้างใน ก่อนจะหันกลับมาล็อกประตู
“คุณเป็นโอเมกาหรือเปล่า?”
เขาถามเสียงเข้ม “พกยาระงับอาการมาด้วยไหม?”
ซังหลิงส่ายหน้า พิงอ่างล้างมือพลางหอบหายใจ
ดวงตาพร่าแดงของเธอมองเฉินจิ่นอย่างเลื่อนลอย
กลิ่นฟีโรโมนลูกพีชขมซึมเข้าสู่รูขุมขน ทำให้เฉินจิ่นคอแห้งผาก
เขาขบฟันที่คันยุบยิบ “คุณช่วยควบคุมตัวเองหน่อยได้ไหม! คิดจะกระตุ้นให้อัลฟาทั้งภัตตาคารติดสัดกันหมดหรือไง?!”