แค่หายใจ พวกเขากลับหาว่าฉันแพรวพราว

ตอนที่ 67 แค่หายใจ พวกเขากลับบอกว่าฉันแพรวพราว

7 นาที· 1.6K คำ

“พรุ่งนี้ฉันจะกลับไป แต่คงต้องเลื่อนออกไปก่อน”

“อืม”

“คุณย่าไม่อนุญาตให้กลับไป”

มือที่คีบบุหรี่ของชายหนุ่มวางพาดราวระเบียงอย่างเกียจคร้าน เขาฟังเพื่อนสนิทหยอกเย้าอยู่ปลายสาย

เขาหัวเราะอย่างไม่ใส่ใจ “เร่งให้แต่งงานเหรอ? กล้าก็ลองเร่งดูสิ ฉันจะเปิดตัวว่าเป็นเกย์เลย”

เสียงหัวเราะของเพื่อนดังลั่นราวกับฟ้าร้อง ก่อนจะโพล่งออกมาหลังผ่านไปครู่ใหญ่ “เฮ่อจวิน แกนี่มันลูกชายตัวแสบของแม่จริง ๆ!”

เปิดตัวเป็นเกย์? ไม่กลัวแม่โมโหจนขึ้นสวรรค์ไปเลยหรือไง!

เฮ่อจวินรำคาญเสียงเขา

“วางละ”

เขาถือโทรศัพท์แล้วหันกลับไปทางห้องส่วนตัว

แม่ของเฮ่อจวินเป็นคนเซียงกั่ง ต่อมาแต่งงานกับคนเมืองเอสและตั้งรกรากอยู่ที่นั่น หลังบรรลุนิติภาวะ เฮ่อจวินก็สละทรัพย์สินของตระกูลเฮ่อ แล้วกลับไปเริ่มต้นชีวิตที่บ้านเกิดของแม่

นาน ๆ เขาจะกลับมาสักครั้ง เพื่อนวัยเด็กกลุ่มหนึ่งจึงนัดสังสรรค์กันอยู่บ่อย ๆ เพื่อชวนเขาออกมาเที่ยว

บรรยากาศชวนอึดอัดเหลือเกิน

เฮ่อจวินอยากอยู่ข้างนอกสูดอากาศให้เต็มปอด จึงไม่รีบร้อนกลับไปและเดินเอื่อย ๆ

สถานบันเทิงแห่งนี้เพิ่งเปิดในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ตกแต่งสไตล์จีน มีพื้นที่กว้างขวางและกิจกรรมให้เล่นหลากหลาย

เฮ่อจวินยืนอยู่ในโถงครู่หนึ่ง มองปลาคาร์ปผีเสื้อในบ่อน้ำแหวกว่ายไปมา

ผ่านผนังกระจก เขาบังเอิญได้ยินหญิงสาวคนหนึ่งกำลังคุยโทรศัพท์

น้ำเสียงออดอ้อน ฟังดูก็รู้ว่าเติบโตมาอย่างถูกตามใจ

“ทายสิว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่? พระเจ้า! สาวสวยวัยกำลังเบ่งบานอย่างฉัน ต้องมาดูตัวด้วยเหรอเนี่ย?!”

รอบข้างเงียบสงัด เสียงของหญิงสาวจึงดังเข้าหูเขาชัดเจน

การแอบฟังคนอื่นพูดไม่ใช่เรื่องสุภาพ เฮ่อจวินเลิกคิ้ว ตั้งใจจะเดินจากไป

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป