แค่หายใจ พวกเขากลับหาว่าฉันแพรวพราว

ตอนที่ 920 แค่หายใจ พวกเขากลับบอกว่าฉันมีชั้นเชิง

6 นาที· 1.5K คำ

ซังหลิงได้ยิน แต่เพราะคิดว่าไม่ได้พูดกับเธอ ฝีเท้าจึงไม่หยุดลง

จนกระทั่งผู้ช่วยคนนั้นเรียกเธออีกครั้ง «ช่วยหน่อยสิ! ในมือเธอก็ไม่ได้ถืออะไรสักหน่อย ยังจะเดินเร็วขนาดนั้นอีก…»

เธออดบ่นเสียงเบาไม่ได้

หลิงชุนไม่ได้มีชื่อเสียงมากนัก คราวนี้จึงพาผู้ช่วยมาด้วยแค่คนเดียวกับบอดี้การ์ดอีกคน โดยบอดี้การ์ดถือข้าวของส่วนตัวของหลิงชุนอยู่

คราวนี้ซังหลิงได้ยินชัดแล้ว

เธอเลิกคิ้ว ดวงตาสีดำฉายแววยิ้มคล้ายไม่ยิ้มขณะหันกลับไปมองอีกฝ่าย «คุณกำลังสั่งฉันเหรอ?»

ผู้ช่วยคนนั้นถูกบรรยากาศของผู้มีอำนาจที่แผ่ออกมาจากตัวเธอทำให้ชะงักไปเล็กน้อย แต่ไม่นานก็คิดว่านี่คงเป็นความหยิ่งยโสที่จงใจหาเรื่องพวกเธอ เพราะดูถูกศิลปินที่มีชื่อเสียงน้อย

เธอขึ้นเสียง «ใช่สิ ไม่เห็นหรือไงว่าฉันต้องการความช่วยเหลือ? พวกคุณถูกจัดให้มาอยู่ตรงนี้ก็เพื่อคอยบริการศิลปินอยู่แล้ว…»

เสียงของเธอค่อย ๆ เงียบหายไปใต้สายตาเย็นเยียบของซังหลิง

ซังหลิงยกมุมปาก สายตาเลื่อนผ่านใบหน้าอึดอัดของหลิงชุน ไม่รู้ว่าเรื่องนี้อีกฝ่ายเป็นคนสั่งหรือเปล่า แต่ซังหลิงไม่สนใจ

เธอเอ่ยเรียบ ๆ «ถ้าฉันไม่ช่วยล่ะ?»

จะร้องเรียนเธอหรือไง?

ผู้ช่วยชะงักไป ไม่คิดว่าเธอจะตอบโต้ตรงขนาดนี้ แต่ปัญหาคือดูเหมือนเธอจะไม่มีทางจัดการอีกฝ่ายได้จริง ๆ

บรรยากาศชวนกระอักกระอ่วนขึ้นมาเล็กน้อย

หลังเวทีมีศิลปินอยู่มากมาย ทั้งคนมีชื่อเสียงและคนที่ยังไม่โด่งดัง หลายคนต่างหันมามองทางนี้

หลิงชุนลูบกระโปรงอย่างเก้อเขิน «ไม่เป็นไร ๆ พวกเราถือกันเองก็ได้»

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป